Page 54 - Neuropsychiatric.indd
P. 54

1.  โรคจิต
                       โรคจิต คือ ภาวะทางจิตที่หลงผิดไปจากความเป็นจริง  ส่วนใหญ่พบในผู้ป่วยที่มีประวัติโรคทางจิตเวช

                        ิ
                                                             ์
               เช่น โรคจตเภท (schizophrenia) โรคจิตแบบอารมณแปรปรวน (schizoaffective disorder) โรคอารมณ    ์
               สองขั้ว (bipolar disorder) ความผิดปกติของบุคลิกภาพแบบก้ ากึ่ง (borderline personality disorder) โรค
                                                                       ่
                     ้

                                                                       ื
                                                                                     1,2
                                    ิ
               ซึมเศรา ตลอดจนความผดปกติของระบบประสาท เช่น โรคสมองเสอม (dementia) (รูปที่ 2.1) นอกจากน้    ี
                   ี
                                          ิ
                                             ื
                                                                  ั
                                                                      ื
                 ั
               ยงมสาเหตุจากการใช้ยาบางชนดหรอสารเสพติด  อาการสาคญ คอ ประสาทหลอน (hallucination) หลงผิด

               (delusion) โดยมีความคิดหรือความเชื่อที่ไม่มีความเป็นไปได้ในความเป็นจริง มีความคิดสับสน รูปแบบการ
                                                                                         ื
                                                           ็
               คิดไม่เป็นล าดับ ท าให้มีปัญหาในการสื่อสาร ซ่งเปนอาการด้านบวก อาการทางจตอ่น ๆ ได้แก่ อารมณ์
                                                        ึ
                                                                                      ิ
                             ิ
                                               ิ
               แปรปรวน พฤตกรรมเปลยนไปจากเดม การเคลื่อนไหวร่างกายที่ช้ากว่าปกติ หรือผิดปกติ  มีความคิดหรือ
                                     ี
                                     ่
                               1,2
               พยายามฆาตัวตาย  อาการด้านลบ ได้แก่ ภาวะบกพร่องในด้านการแสดงความรู้สึกและความต้องการ เช่น
                        ่
               พูดน้อย การแสดงออกของอารมณ์ลดลง เก็บตัว เฉย ๆ ไม่แสดงออก โรคจิตที่มีสาเหตุจากยาส่วนใหญ่มีอาการ
                       2,3
               ด้านบวก  และเกิดขึ้นแบบเฉียบพลัน โดยมักพบภายหลังจากเริ่มใช้ยาหรือหยุดยาที่เป็นสาเหตุไมนาน เช่น
                                                                                                  ่
                                                                                                    ิ
                                           ี
               ชัวโมงถึงสัปดาห์ อาการควรจะดขนภายใน 4 สัปดาห์ภายหลังจากหยุดยาที่เป็นสาเหตุ  การเกิดโรคจตแบบ
                                            ึ
                                            ้
                 ่
               เฉียบพลันในผู้ที่อายุมากกว่า 35 ปี ที่ไม่เคยมีประวัติโรคจิตมาก่อนอาจมสาเหตจากยาได้ 12,14   หากมสาเหต ุ
                                                                                                    ี
                                                                             ี
                                                                                  ุ
               จากโรคทางจิตเวช มักจะมีการด าเนินของโรคอย่างช้า ๆ



               รูปที่ 2.1 ความผิดปกติทางจิตและประสาทที่สามารถพบอาการโรคจิต
               ที่มา : สร้างจาก Griswold และคณะ  และมาโนช
                                      1
                                              2

                       1.1 ยาที่เป็นสาเหตุ

                                                             3-6
                                                   ี
                             ็
                          ี
                                                                                                 ิ่
                                                                         ิ
                          ่
                                             ่
                                             ี
                       ยาทเปนสาเหตุ (ตารางท 2.2) มหลายกลไก  ดังนี้ 1) เพ่มระดับ dopamine โดยเพมการหลั่ง
               dopamine หรือยับยั้งการน า dopamine กลับเข้าสู่เซลล์ เช่น ยารักษาโรคพาร์กินสันมีทั้งยาที่เพ่มระดับ
                                                                                                   ิ
               dopamine และยาที่มีคุณสมบัติเป็น anticholinergics เช่น benztropine และ trihexyphenidyl  ยากลุ่ม
                                    ิ
                              ี
               beta blockers มผลเพ่มระดับ dopamine และลดระดับ melatonin โดยเฉพาะ metoprolol และ
                                                                                          ้
               propranolol ซึ่งชอบไขมัน ถูกเมแทบอไลต์ที่ตับและสามารถผ่าน blood brain barrier ได  metronidazole
               มีฤทธิ์ยับยั้ง MAO  และ non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) มีฤทธิ์ยับยั้ง prostaglandin
               ซึ่งระดับ prostaglandin ที่สูงจะส่งผลยับยั้งการหลั่ง dopamine ดังนั้น NSAIDs จึงท าให้ระดับ dopamine
               เพมสูงขึ้นได้  varenicline มผลรบกวนสมดลของ dopamine เนื่องจากยามีผลกระตุ้นการหลั่ง dopamine
                                        ี
                 ิ่
                                                    ุ
                                       ่
                        ุ
                                                                                                       ่
               และกระตนระบบประสาทสวนกลางบริเวณ mesolimbic dopamine system; 2) ท าให้เกิดความบกพรอง
                        ้
                                                                                                        33
                                                                                                        33
   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59