Page 55 - ebook.msu.ac.th
P. 55

๔๖



                   ออกตุ่มแลเป็นบวมบ่ควรเอาไปเผาส่งซะกานจริงแท้อันหนึ่งตาย

                   ดึกน ้าตายหลู่(ทะลุ)ตกเฮือนก็ดีบ่ควรเอาไปเผาสิเดือดแด่ขวางแท้
                   อันหนึ่งเป็นฟกเท้าเต็มคีงตายไค่บ่ควรเผาเที่ยงแท้นาเจ้าซิบ่ดีตายช้าง

                          ( ขึ ) ฆ่าม้าดีดเสือขบก็บ่ดี ตายควายชนหมูขบเคี้ยวตายตกไม้ตายหมู่ผีกินก็ดีฝูง

                   นี้ธรรมไขมาว่าบ่ควรเผาแท้ดายตายด้วยน ามอกหอกหน้าแล
                   หลาวแหลมก็ดีตายด้วยคมต่าวฟันก็บ่ควรเผาแท้ตายด้วย

                   เชือกคาซีกซวนเหล็กก็ดีตายด้วยโรคามีเลือดแดงไหลย้อยในธรรมห้าม

                          บ่ควรเผาจักสิ่งพระยาเอยมันจักแพ้พ่อบ้านพงศ์เชื้อพ่อแม่มันนั้นดายคัน

                   อิดูกันแท้ให้เผาไปที่อื่นอย่าได้ฮ่วมป่าช้าซิขวางแพ้ภัยเมือง
                   เขาจักเป็นโพงเป้ากินคนซู่ค าไข้จิงแล้วคนดีเลยเล่าได้เป็นฮ้าย

                   ปอบโพงนั้นดายฝูงหมู่คนตายล้มเสียธรรมไขกล่าวมานี้อย่าได้เอาสืบไว้เป็น

                          ( ขือ ) ด้ามผู้ฮักษาแท้ดายคันว่าผิดเข้าแท้ปานโพงผีปอบใหญ่จิงแล้วเฮาหาก

                   ท าชอบแท้ก็พอด้ามอยู่เสยนั้นแล้วบ่มีคุณให้เป็นอันใดสักสิ่ง
                   ผีปองกินแต่หมูไก่พร้อมควายช้างอยู่ซู่วันนั้นแล้วดีท่อเอาใจ

                   เข้าในคองพุทธบาทอย่าได้เกลือกกลั้วผีเป้าป่าดงให้คอยผัดสีล้างคีง

                          ตัวให้เกลี้ยงปลอดดีดายอย่าได้ไปอยู่กลั้วหนองน ้าเยี่ยวควายนั้นดายอันหนึ่งเมื่อจักหามผี
                   เข้ากองฟอนเผาจูดดังนั้นเฮาจักไขกล่าวต้านธรรมเจ้าปานแปล

                   นี้เนอคันว่าหามผีย้ายลงเฮือนใต้ล่างเอาขี้เถ้าไปหว่านอ้อม

                   เฮือนนั้นก็จิงดีแท้ดายยามเมื่อเอาผีเข้าฮอดที่กองฟอนดังนั้นฝูงหมู่คน
                          ( ขุ )  ทั้งหลายยังอยู่เฮือนทังบ้านให้พากันกระท าแก้กลขวางเข็ดขนาดลักเอา

                   เสื้อผ้าฝูงพี่น้องมาไว้ที่ควรคันว่าเผาผีแล้วทั้งหลายมาพร้อม

                   พร ่ากันนั้นแล้วจงอุบายไล่ฆ่าฝูงพี่น้องผีนั้นให้แล่นหนี
                   อย่าให้เหลียวหลังแท้แปงกระบวนให้ย่านสั่นจิงดายจงให้เขาอาบน ้าด าหัว

                          แล้วจิงเข้ามาเอาเขาขึ้นมาเฮือนเนานั่งฝูงขุนใหญ่เจ้าจิงจาต้านส่ง

                   พรแล้วจิงเอาเสื้อผ้ามาส่งขืนเขาค าใดดีกล่าวจาพรให้

                   ไผผู้ท าดังนี้หายโทษโทสาแท้แล้วบ่มีโรคาเถิงเผ่า
                   พงศ์มันแท้จังไฮฮ้ายตายมะเร็งก็หายส่วงบ่มีติดต่อไว้เถิงเชื้อลูกหลานแท้แล้ว

                          ( ขู ) คันบ่ท าดังนี้ก็ติดต่อตามมานั้นแล้วไผหากตายแนวใดก็หากตาย

                   แนวนั้นอันหนึ่งตายตกไม้ควายชนงูตอดก็ดีตายช้างฆ่าม้าดีด
                   เสือขบก็ดีตายก าเลิดแล้วตายสิ่งสันใดก็ดีคันว่าใจมันยัง

                   บ่ทันตายแท้หากอยากจักเอามาบ้านควรที่สงเคราะห์แล้วนิมนต์หมู่สังโฆ

                          มากระท าบริกรรมนิมิตรเสียจิงเข้าปัวไปบ้านคันว่าปัวบ่ดีให้เผาไปที่อื่น
   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60