Page 55 - ebook.msu.ac.th
P. 55
๔๖
ออกตุ่มแลเป็นบวมบ่ควรเอาไปเผาส่งซะกานจริงแท้อันหนึ่งตาย
ดึกน ้าตายหลู่(ทะลุ)ตกเฮือนก็ดีบ่ควรเอาไปเผาสิเดือดแด่ขวางแท้
อันหนึ่งเป็นฟกเท้าเต็มคีงตายไค่บ่ควรเผาเที่ยงแท้นาเจ้าซิบ่ดีตายช้าง
( ขึ ) ฆ่าม้าดีดเสือขบก็บ่ดี ตายควายชนหมูขบเคี้ยวตายตกไม้ตายหมู่ผีกินก็ดีฝูง
นี้ธรรมไขมาว่าบ่ควรเผาแท้ดายตายด้วยน ามอกหอกหน้าแล
หลาวแหลมก็ดีตายด้วยคมต่าวฟันก็บ่ควรเผาแท้ตายด้วย
เชือกคาซีกซวนเหล็กก็ดีตายด้วยโรคามีเลือดแดงไหลย้อยในธรรมห้าม
บ่ควรเผาจักสิ่งพระยาเอยมันจักแพ้พ่อบ้านพงศ์เชื้อพ่อแม่มันนั้นดายคัน
อิดูกันแท้ให้เผาไปที่อื่นอย่าได้ฮ่วมป่าช้าซิขวางแพ้ภัยเมือง
เขาจักเป็นโพงเป้ากินคนซู่ค าไข้จิงแล้วคนดีเลยเล่าได้เป็นฮ้าย
ปอบโพงนั้นดายฝูงหมู่คนตายล้มเสียธรรมไขกล่าวมานี้อย่าได้เอาสืบไว้เป็น
( ขือ ) ด้ามผู้ฮักษาแท้ดายคันว่าผิดเข้าแท้ปานโพงผีปอบใหญ่จิงแล้วเฮาหาก
ท าชอบแท้ก็พอด้ามอยู่เสยนั้นแล้วบ่มีคุณให้เป็นอันใดสักสิ่ง
ผีปองกินแต่หมูไก่พร้อมควายช้างอยู่ซู่วันนั้นแล้วดีท่อเอาใจ
เข้าในคองพุทธบาทอย่าได้เกลือกกลั้วผีเป้าป่าดงให้คอยผัดสีล้างคีง
ตัวให้เกลี้ยงปลอดดีดายอย่าได้ไปอยู่กลั้วหนองน ้าเยี่ยวควายนั้นดายอันหนึ่งเมื่อจักหามผี
เข้ากองฟอนเผาจูดดังนั้นเฮาจักไขกล่าวต้านธรรมเจ้าปานแปล
นี้เนอคันว่าหามผีย้ายลงเฮือนใต้ล่างเอาขี้เถ้าไปหว่านอ้อม
เฮือนนั้นก็จิงดีแท้ดายยามเมื่อเอาผีเข้าฮอดที่กองฟอนดังนั้นฝูงหมู่คน
( ขุ ) ทั้งหลายยังอยู่เฮือนทังบ้านให้พากันกระท าแก้กลขวางเข็ดขนาดลักเอา
เสื้อผ้าฝูงพี่น้องมาไว้ที่ควรคันว่าเผาผีแล้วทั้งหลายมาพร้อม
พร ่ากันนั้นแล้วจงอุบายไล่ฆ่าฝูงพี่น้องผีนั้นให้แล่นหนี
อย่าให้เหลียวหลังแท้แปงกระบวนให้ย่านสั่นจิงดายจงให้เขาอาบน ้าด าหัว
แล้วจิงเข้ามาเอาเขาขึ้นมาเฮือนเนานั่งฝูงขุนใหญ่เจ้าจิงจาต้านส่ง
พรแล้วจิงเอาเสื้อผ้ามาส่งขืนเขาค าใดดีกล่าวจาพรให้
ไผผู้ท าดังนี้หายโทษโทสาแท้แล้วบ่มีโรคาเถิงเผ่า
พงศ์มันแท้จังไฮฮ้ายตายมะเร็งก็หายส่วงบ่มีติดต่อไว้เถิงเชื้อลูกหลานแท้แล้ว
( ขู ) คันบ่ท าดังนี้ก็ติดต่อตามมานั้นแล้วไผหากตายแนวใดก็หากตาย
แนวนั้นอันหนึ่งตายตกไม้ควายชนงูตอดก็ดีตายช้างฆ่าม้าดีด
เสือขบก็ดีตายก าเลิดแล้วตายสิ่งสันใดก็ดีคันว่าใจมันยัง
บ่ทันตายแท้หากอยากจักเอามาบ้านควรที่สงเคราะห์แล้วนิมนต์หมู่สังโฆ
มากระท าบริกรรมนิมิตรเสียจิงเข้าปัวไปบ้านคันว่าปัวบ่ดีให้เผาไปที่อื่น

