Page 57 - ebook.msu.ac.th
P. 57

๔๘



                   แท้ซิขวางแพ้พ่อแม่เฮือนนั้นแล้วฟังเอาท้อนนางเอย

                   จ าจื่อเอาเนออย่าได้เอาหลัวฟืนขึ้นเทิงเฮือนปลายแกว่งบุง
                   ยังกวยกระต่าพร้อมโยนขึ้นก็บ่ดีแท้ดายสัพพะสันพร้อมของเฮือนหมด

                          ( โข  ) ทุกสิ่งให้ค่อยถือขึ้นไว้เทิงเฮือนแท้ก็จิงดีแท้ดายมันจักเป็นลิง

                   ค่อยถ่อยเทียวลงไปบ่อย่าแล้วคันว่าจักท าอันใดบ่ฮุ่งเฮืองไป
                   ได้ให้คอยธรรมน าเจ้าเทศนาสอนสั่งไปเทินหากจักละที่

                   แม่งโดยได้ดังใจนั้นแล้วอันหนึ่งพ่อแม่นี้เป็นใหญ่ในเฮือนแท้ดายอย่า

                          ได้เหิงสาส่วยเสียดของเฮือนเหย้าอันว่าบุตรีพร้อมหญิงชายน้อยใหญ่ฝูงหมู่พี่

                   น้องพงศ์เชื้อข้าเฮือนก็ดีอย่าได้มีใจฮ้ายจงชังบังเบียดให้เจ้า
                   ฮักเกิ่งล้นกันบ่ดีแท้ก็จิงควรแท้ดายล ้าที่แท้ในแห่งค าคึด

                   ไผผู้มีปัญญาหากซิหวนเห็นแจ้งอันหนึ่งเป็นเมียให้ย าผัวทั้งฮัก

                          ( เขา )  ยิ่งจิงดายบัวระบัติผัวบ่ชอบแท้ก็คือเพี้ยงดังเศรษฐีนั้นแล้วของขาสิ

                   เหลือล้นหลายเสีย เก้าโกฏิเลยเล้ากลับมุดเสี้ยงถือกระเบื้องคั่วขอบ่เป็น
                   บ่ตายพอพงศ์ล าบากข้าหากผิดฮีตเจ้าพุทโธต้านสั่งสอน

                   เมียหากนอนก่อนแท้คันลุกเล่าลุนหลังอันว่าของกินผัวก็

                          เงื่อนมันกินแล้วอันว่าเศรษฐีฮ้ายฟันบุงซาต่าเขือก็จิงเป็นก าพร้าขอข้าว
                   เพิ่นกินแท้แล้วเหิงนานได้ ๑๐ ปีเป็นขนาดจิงพบพระพุทธิเจ้า

                   ก็เลยไหว้ขาบลงแต่นั้นพระพุทธิเจ้าจิงต้านกล่าวเทศนา

                   ดูราเศรษฐีทั้งสองเขือจงฟังเฮาต้านคันว่าเขืออยากให้อยากให้เงินค าเสมอเก่า
                          ( ข า ) เขือนั้นนางเฮยเศรษฐีจงน้อมไหว้สมมาให้ผู้แก่ผัวนั้นเทินอันหนึ่งให้

                   นอนลุนลุกก่อนแล้วให้หาหมู่น ้าทั้งผ้าเช็ดหน้าผัวนั้นเนออันว่าวัน

                   ศีลให้สมมาผัวทุกเมื่อดีดายแล้วให้ปัดกวาดแล้วเฮือนเหย้าให้ฮุ่งเฮืองยามเมื่อผัวกินข้าวอย่าให้มีของ
                   กินเงื่อนตัวดายอย่าได้

                          ปากกล่าวกล้าค าฮ้ายตอบเถียงนั้นเนออย่าให้ผัวบัวระบัติยังตัวกลัวจักเป็นบ้า

                   แล้วนางเอยเอาแต่เพิ่นหากคึดฮู้เห็นท้อนก็ซ่างอวนนั้นเทิน

                   อันหนึ่งเทียวเฮือนให้ลีลาค่อยย่างอย่าได้ปากลื่นพ้นเฮือนเหย้า
                   มีนั้นดายยามจักนอนให้อย่าได้ลืมเช้าค ่าผมเช็ดพื้นตีนแล้วก็จิงนอน

                          ( ขะ ) นั้นเนออันว่าทางผัวนั้นอย่าโกรธากริ้วโกรธจิงดายอย่าได้ฟันแปม้างของเหย้า

                   เครื่องเฮือนนั้นดายเขือหากท าเพียรได้ตามค าเฮาได้ไขกล่าวมานี้หาก
                   จักลุที่แม่งซู่อันแท้บ่นานพระก็เทศนาให้ สองเขือแล้วอย่า

                   เขือจิงลาพระพุทธิเจ้าเมือห้องแห่งเขือเมียก็บัวระบัติเจ้าผัวขวัญ

                          ตามฮีตตามพระพุทธิเจ้าเทศนาให้ซู่อันขาก็มีของล้นมูนมาดังเก่า
   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62