Page 58 - ebook.msu.ac.th
P. 58

๔๙



                   อยู่ท่างทานทอดให้ซู่วันแท้บ่ขาดสายแท้ดายขาก็เป็นเศรษฐี

                   ล ้าลือชาสันเก่าฮ้อยแปดสิบโกฏิแท้ของล้นเอนกนองอายุยืน
                   มากล้นเหลือยิ่งหลายปีอยู่ท่างกินทานไปสู่วันบ่มีไฮ้อันหนึ่งยังมีสอง

                          ( ค )  เศรษฐีเฒ่าผัวเมียยืนยิ่งในเมืองสาวะถี นครใหญ่กว้างปางนั้นแต่

                   ปฐมขาบ่มีลูกเต้าหลานต่อตามแนวข้าวของมีสามสิบโกฏิปลายหลายบ่มีผู้สืบเชื้อแทนหน่อเศรษฐี
                   หลวงเศรษฐีกลัวตายปะสิ่งของจริงแท้ข้าก็หวงแหนไว้บ่ให้ไผมาแทนสืบจิง

                   แล้วขาจิงทานสู่มื้อก็ยังล้วนอยู่เลิงขาก็ทานทอดแท้แล้วมีโกฏิ

                          ขาเล่าได้มาแท้โกฏิปลายขาซ ้ากินทานสร้างละวันมีสองโกฏิของไหลหลั่งล้นมาแท้โกฏิ

                   กือขาเลาซ ้าทานสิ่งเงินค าเงินค าของก็หลั่งมาเหลือล้นขาก็สม
                   แท้ของหลายเหลือยิ่งยากให้ดับมุดเสี้ยงของแล้วก็จิงตาย

                   อันว่าจิงเอากันเข้าไปทูลพุทธิบาทเล่าเหตุเบื้องอาการไหว้

                          ( คา ) ซู่อันเมื่อนั้นพระพุทธิเจ้าจิงกล่าวต้านกล่าวเทศนาดูราเชื้อผัวเมียก็ดังลือสัน

                   นี้ทั้งหลายหลวงปรารถนาของมากจิงนาเขือสังมาหลาก  ล่าวสันนี้
                   ต่างใจนี้นอคันอยากให้จิบหายเสี้ยงของเขือว่าง่ายซิตายดาย

                   บัดนี้เฮาจักได้ให้แจ้งเขือพร้อมจื่อเอาหั่นท้อนอันหนึ่งนั้นให้แก้เสื้อ

                          นุ่งฮองนอนกับทั้งอาภรณ์ผืนนุ่งทงให้หมุนหัวแท้กับทั้งไม้ถั่วเฮือด
                   แลไม้ซีหางให้เอามาสีฟันตัวซู่วันจริงแท้แล้ว

                   ให้เอาเตี่ยวผ้าเช็ดหน้าอย่าลืมกันทั้งโกรธาขมด่ากันซู่วัน

                   ยามแท้ยามเขือขึ้นเทิงขั้นไดลูกต ่าให้เขือเช็ดทืบ
                           ( คิ ) แท้ตีนเกลี้ยงจิงขึ้นไปนั้นเทินอันหนึ่งตีนซิ่นให้ยืนปลายหลังผัวนั้นเนอหาก

                   จักมีค าทุกข์แก่เขือซู่อันซิหมดถ้วนอันหนึ่งกลางคืนแท้ซู่วัน

                   นั้นเทินยามเมื่อปัดเฮือนให้ซุกหลังผัวหนีจากเขือหากท าดังนี้
                          ของนั้นหลางสิเสียบ่อย่าแล้วขาก็ฟังค าเจ้าเทศนาสอนสั่งก็จิงลาพระพุทธิเจ้า

                   เมือห้องแห่งเขาขาก็ท าเสมอเจ้าเทศนาสอนสั่งเลยเล่าดับ

                   มุดเสี้ยงของนั้นซู่อันแท้แล้วฟังเอาท้อนซะโนเฮยจ าจื่อเอา

                   ท้อนอันใดเพิ่นว่าฮ้ายเสียแล้วอย่ากระท าแท้ดายธรรมดาโลกเจ้าสอนสั่งไว้
                          ( คี ) ว่าแพ้มาแท้ดายอย่าได้ล่วนกลายความบาปสิมีมาต้องอันว่าคองดีนี้มีหลาย

                   ประการต่างๆจริงแล้วอันว่าคองหมู่ฮ้ายก็หลายแท้เอนกนองนั้น

                   ดายค ากินแหนงนี้มีมาก ๑๐ ประการแท้ดายให้ค่อยพากันฟังจื่อ
                   จ าเอาไว้ไผผู้ยังขี้คร้านบ่ท าเวียกการเฮือนดังนั้นทั้งนาสวนฝ้ายไหมบ่

                          ท าสร้างก็บ่มีสังแท้ภายลุนกินแหนงมากจิงดายเถิงเมื่อยามเพิ่นได้

                   กินแหนงแท้ดังดายนั้นแล้วไผผู้มีของแล้วบ่ทานไปแพง
   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63