Page 64 - ebook.msu.ac.th

ปู ่ สอนหลาน

ต้นฉบับวัดสระทอง บ้านทัน ต าบลนาสีนวน

อ าเภออกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม

บัดนี้จักโมทะนาน้อมคุณครูผู้สลาดดอมแล้วขอแก่ไตรยอดแก้วค าสั่งสอนแด่ท้อนเจ้าผู้

มีผญาแหลมเสี้ยมเข็มจิ้มทางเทศสะเภาพุ้นฆ้อนทั่งเป็นลุ่มลู่ยังสิเสี้ยมกว่าเข็มคันเจ้ามีเข็มแล้วให้
ถามไหมดูก่อนหลานเฮยไหมบ่มีฮ้อยก้นสนได้ก็บ่งามเจ้าเฮยคันเจ้าสิห่อผืนผ้าให้ถามดูช่างหมี่

หลานเฮยเขานั้นเป็นผู้เหยอะหย้องแต้มแปงให้ก็จิงงามหลานอย่าได้เว้าโอษฐ์อ้างกระท าลื้นครูสอน

ดังนั้นเขาชื่อว่าแนวปูนาปากเป็นสะหาวพ้นท าคนให้คือคุณเฮือสร้างหลานเฮยพวกช่างเขาหากขะ

ขุดเกลี้ยงแปงให้ก็จิงงามคันสิเทียวทางน ้าประสงค์เฮือ
ล าใหญ่หลานเฮยคันสิเข้าป่ากว้างให้หาเห่าข้อยตีนแท้เนอ ค าตาสอนให้หลานเหลนจ าจื่อ

เอาทอนคันหากกินข้าวแค้นให้หาน ้าล่องลงคันสิฟันขวานให้ถามหินเสียก่อนคันว่าหินบ่พร้อมแปง

ได้ก็บ่งาม คันว่าสิท านาให้ถามควายเสียก่อนหลานเฮยคันว่าควายบ่พร้อมอย่าเตี้ยงต่อไถค านี้เป็น
ประหนิดแท้ยิ่งกว่าสัพพัญญูหลานเฮยปาณาหากสิถามปาตาอะเหยหัวขวัญน าอุปชนหัวขวัญเจ้าวิชา

นักปราชญ์แม่น ้าใหญ่หัวต่อน ้าซะเลน้อยบวกควายเห็นว่ามีไหมแล้วลืมคุณหม่อนควงหลานเฮย

หม่อนหากแปงเส้นหยุ่งไยให้ก็จิงมีค านี้ดูประเสริฐแท้
ให้คึดยังคุณหลังหลานเฮยอย่าได้ง้งง้งเสี้ยงต่อบุญเมื่อหน้ายังมะยังให้พ้อ ๒ ๓ ๔ อย่าโอด

อ้างโง่แง้นแต่โตบัพภาโตให้ถามโพนขี้จุมปลวกดูนั้นคันว่าปลวกบ่พร้อมคูนได้ก็บ่สูง ชาติที่สาขา

ไม้ให้ถามดูเหง้าก่อนคันว่าฮากบ่หมั้นล านั้นบ่ห่อนมี ค ่านอนให้คึดหาของทางใต้ล่างหล้าเฮยถาง
กวาดเกลี้ยงแปงแล้วก็จิงนอนอย่าได้หลับผอดพ้นมัวแต่กาเมมันจักเพพังเสียเวทนามีมั่วอ้างภรียา

เป็นเพื่อนหลานเอยให้คอยคึดต่อตั้งบุญนั้นเพื่อนเฮาเนื้อเน่าเป็นต่อนยังสิเอาใส่พาเสวยคันว่ากล้วย

ยอ กล้วยขาดหู เสียบ้างอันนี้สัพเพให้ฝูง

หลานจ าจื่อเอาท้อนขับบ่มีปี่พร้อมชาวบ้านหากสิหัว นักปราชญ์เจ้าเที่ยงสัจจังบ่ห่อนปิ้น
หางผ้าผีกคองธรรมตั้งค าปากยังกล่าวต้านเฮียกว่าบุญ บุญภายลุนมาล้ายกินสินจ้างทางเมื่อหน้าบ่

หลิงเห็นฮู้ฮ่อมทางเส้นเค้าไลถิ้มเปล่าสูญเอาแต่ทั้งหลายพร้อมพากันตกหล่มได้เพิ่นแล้วโงแง้นชื่น

ชมเนอเน้อหนอน้อเอ้อชมชื่นบ่าวไพร่เขาบ่ฮู้เขาฮ้องว่าโดยลุงบ่ตั้งแข็งเว้าเอาแต่เทพาเป็นพิยานสักขี
เมื่อหน้าลุงก็นอนคืนฮู้คนิงดูสังเวชก็บ่ตั้งแข็งเว้าชาวเจ้าหากสิเห็นตาบ่หลับมาคั่วฮู้นิมิตแห่งค าฝันบ่

ทันตายเห็นหลายเซิ่ง

หลากก็ใจลุงสะดุ้งก็ท่อเป็นเข็นข้องคาใจนักปราชญ์หย้านท่อหน้าหล้าเบื่อหูหิวเวทนายังว่า

พิณ ๓ เส้นบ่ตาดูต้องไต่เป็นหน่วยฮ้อยไลถิ้มบ่ซู่อันว่าอุปาทว์ฮ้ายบังเกิดมนุษาแท้เว้าผายค าทุกข์ใส่
เสนาท้าวค าดีให้บ่เห็นหวนฮู้ฮ่อมอันดียังเนาไว้ชาวเจ้าบ่เห็นฟังเยอปุถุผู้พาลาใบ้บอดฟังท้อน