Page 65 - ebook.msu.ac.th

๕๖

นักปราชญ์เจ้าผู้ฮู้ยอไว้ที่สูงฝูงปรารถนาประสงค์งมวังเต้าฟังเยอคันว่าได้ตอนเพ้อหัวล้อต่อเมียผิบ่มี

ดังนั้นอุบาทว์เป็นปาทานลุงหากเห็นในตัวสู่พุงพวงไส้คันว่าวาจาเว้าทั้งหลายเสี้ยงหนึ่งค าลับเลี้ยว
ยังไว้บ่จาอันนี้ฮูตื้นไม้สั้นลุงสิเยาะคันว่าฮูยาวเลิกสิคอยเอาเสียม

ไง้ไผผู้ปัญญากว้างวาจาเห็นง่ายไผผู้ค าฮู้น้อยฟังแล้วว่างามเมื่อบ่ไขรหัสบ่เห็นผงกลั้วไหง่

ดินนั้นฟ้าบ่ฮ้องคะนาเขียดบ่อ้อหลานเฮยบ่ได้ไขหับห่อหูฮ้อทางเทศสะเภาพุ้นจีนหากถือหาบห่อมา
ฮ้องเทียวขายนักปราชญ์ฮู้มักเว้าหาแต่คองขุนบาดว่าค าบูฮานบ่เอาใจตั้งมาบ่หลิงเห็นห้องนิรพาน

แวนประเสริฐดีนั้นมาคั่วคันสมง้วนแพงไว้ใส่กระออมลุงหากตุมเหไว้ในทวาร ๘ แห่งไผบ่ฮู้เพศ

เพี้ยงกุมย้องว่าดีตัณหานี้มีมาหลายเหตุไผบ่ฮู้คนิงถ้วนบ่เห็นตวงเตไว้ในขุนไท้ท่านไผบ่ฮู้ฮ่อมเลี้ยว

แห่งขุนลุงก็ยอมือไหว้ทิศาทั้ง ๘
ขอให้มาอยู่ล้อมใจข้าอย่าให้หงายอาหังไหว้ในคุณพุทธบาทข้าก็ยกไส่ไว้ยอย้องยอด

ธรรมสังบ่สา(สระ)ส่วยล้างตมแปดขนติดอย่าให้เป็นดังไยแมงมุมจ่องเฮียวใบไม้ความบ่เป็นที่ต้าน

อย่ากล่าวค าสะหาวหลานเฮยของบ่เป็นตากัดอย่ากินพวนท้องอย่าได้เอาใจสู้สงวนยิ่งชาติชั่วตมหาก

เป็นเพื่อนน ้าดินสิขุ่นแปดตัวอย่าได้แผะแผะต้านน าหญิงสาโหดบ่อนโทษอย่าได้เว้าเข้าใส่คีงให้คอย
จ าจื่อไว้หนีบกระดูกแขวนคอหลานเฮยฝูงนี้เป็นปาณาอย่าเอาใจใกล้คันจักเป็นชายหลางเป็นตาเข้า

เพิ่งดีนั้นเป็นที่จาจิงเว้าค าส้มอย่าให้มี อันนี้ในธรรมแท้ตันไตรมูลศาสตร์หลาน

เฮยสอนสั่งไว้ลุงแจ้งต่อมาเป็นขุนให้มีเสบังเบี่ยงจิงแม่นติให้แต่งตั้งระวังไว้จิงดีหลานเฮย
หย้านท่อเสียกิ่งก้านใบล าจ ากกเฮือบ่มีพายน ้าส้วนสิเสียแก่ง ครูบ่มีสอนให้ท านองบ่มีวาดจาบ่ได้

วาดเว้าเสียหลุ่ยเหลี่ยมขุนอันนี้ในธรรมแท้ตันไตรแปลปานมาแล้ว มาคั่วเว้านอกฟ้าลมแล้งสิเป่าหนี

มีเฮือให้พายแนมน ้าถ่อหลานเฮยคันว่าหากเป็นแม่ฮ้างค าส้มบ่เหือดหูเป็นขุนหลวงหัททะยังอย่าได้
เอาหม่อหลานเฮยอย่าได้ย้องอยู่ใกล้ปลายลิ้นฟันเป็นขุนได้หลายเมียอย่าได้เปิบใจท้อนลางเทื่อได้

เมียฮ้ายจาบโจรหูหนึ่งมันต่อตั้งฟังแห่งสามีโกหูหนึ่งฟังชายโจรผู้มา

แถลงเว้าอันนี้พอแต่แปะป้ายปะเหียนไว้ชิวหาดมดูท้อนคันหากหวานเอี้ยมเลี้ยมคาย
ถิ้มสิปวดหัวมีผัวให้มีเมียเป็นคู่กันเนออย่าได้ปะไปฮ้างชาวบ้านเพิ่นสิเตียนมีเกให้มีกาเป็นคู่กันนั้น

เกลือบ่มีค้างเหย้าให้สมสิเปล่าเฮือนอันนี้ฮีตหากตั้งมาแต่บุพเพคนิงภายหลังก่อเฮือนแปงเหย้ามี

เหล็กให้หาหินไว้ฮองดีนั้นมีปากฟันบ่พร้อมแสนสิหย ่าก็บ่ยังมีเฮือนแล้วเคหังแปนเปล่าเฮือนบ่มีพ่อ

เหย้าไผสิสร้างสืบมูลลุงก็ตุมเหไว้หลานเฮยจ าจื่อเอาท้อนหญิงบ่มีเส้นด้ายผืนซิ่นสิขาดตีนอย่าได้มัว
ค าค ่านอนนานตื่นหลานเฮยฝ้ายบ่มีค้างเหย้าผืน

ผ้าสิหม่นหมองธรรมคนเป็นดังข้าชาวสวนให้ไฮ้บาดกินเป็นดังเจ้าชาวบ้านเพิ่นลือเป็นยิ่งนี้

เป็นชายหลายส ่าหลานเฮยส ่าหนึ่งเหลือแต่เว้ากวนเหย้าบ่คอยส ่าหนึ่งฮู้แต่เว้าบ่ฮู้บ่อนเบาหนัก พลู
อย่ามีคนเฮือนเทียวกินประสงค์เว้าหญิงนั้นให้หลานเอาใจเว้นหนีมันอย่าเปรียบเกรงจักเสียเสี้ยม

ท้าวพาหลุยผ่อนผญาแท้แล้วลุงเตาะให้เตือนหลานพอสน่อยคันบ่ค าสอนพอแต่ฟังค าเว้าก็บ่พอ