Page 161 - ebook.msu.ac.th
P. 161

158


               ชนิดและลักษณะของหนังสือใบลานอีสาน


                       ถ้าพิจารณาจากวัสดุที่ใช้สร้างหนังสือคัมภีร์ด้วยใบลานแล้ว ก็น่าจะเข้าใจได้ว่าหนังสือใบลานในอีสาน
               มีนิยมสร้างขึ้นใช้อยู่ ๒ ชนิด ส าคัญ ที่เรียกชื่อเป็นที่รู้กันทั่วไปว่า “หนังสือผูก” และ “หนังสือก้อม” หรือไม่ก็
               เรียกกันง่ายๆ ว่า ลานผูก, ลานก้อม

                       ลักษณะของหนังสือผูกหรือลานผูกที่พบส่วนใหญ่จะมีขนาดยาวประมาณ ๖๐-๘๐ ซม. ปกติจะจาร
                                                                                              ื่
               หน้าละ ๔ บรรทัด มุมขวาบนบางที่ก็จะจารบอกชื่อเรื่องและบอกเลขหน้าไว้ที่มุมซ้ายบน เพอป้องกันการ
               สับสนเมื่อตอนจัดเรื่องเข้าผูก และจะได้ไม่สับสนเวลาหนังสือแตกผูก เพราะเชือกสายสนองขาดหรือใบลาน
               แตกช ารุด ส่วนตรงขอบของหนังสือผูกแต่ละใบมักจะพบเสมอว่ามีสีแตกต่างกันไปบ้าง

                       สีของขอบใบลานหนังสือผูกที่พบ คือ สีเนื้อของใบลานแห้ง เรียนว่าลานดิบ, บางผูกจะทาด้วยรักน้ า
                                                                                                      ั
               เกลี้ยง (ภาคกลางเรียนว่ายางรักหรือน้ ารัก) เรียกว่า ลานทึบ เพราะจะเป็นสีด า, ส่วนที่เป็นสีทองมักเรียกกนว่า
               ลานทอง (ลานค า ?) ซึ่งอาจท าได้ทั้งวิธีลงรักน้ าเกลี้ยงก่อนแล้วปิดทองเปลวทับ ซึ่งเป็นวิธีโบราณและต่อมา
               ภายหลังจึงใช้วิธีทาขอบใบลานด้วนสีทอง นอกจากนี้ก็มีการว่าบางผูกเป็นสีแดง ซึ่งทาด้วยสีชาด เรียกว่า

               ล่องชาด
                       ส่วนหนังสือก้อมหรือลานก้อมนั้น จะมีขนาดสั้นกว่าหนังสือผูกประมาณครึ่งหนึ่ง หรืออาจสั้นกว่าครึ่ง
               หรือยาวกว่าครึ่งกมี สุดแล้วแต่ความเหมาะสมที่ผู้สร้างต้องการ ตรงส่วนขอบใบลานของหนังสือก้อมส่วนใหญ่
                              ็
               ที่พบจะเป็นลานดิบและลานทึบ


               ค าประกาศบนใบลาน : เอกสารมงคลขลังในพิธีเถราภิเษก


                                                                                                      ี
                       คงจะสืบเนื่องจากคติความเชื่อเรื่องความขลังศักดิ์สิทธิ์ของหนังสือใบลานผูกและใบลานก้อมในอสาน
               ที่นิยมใช้ในพธีกรรมต่างๆ ทั้งทางด้านศาสนาและความเชื่อในชีวิตที่มีมาแต่อดีต ซึ่งเหตุผลจริงๆ แล้วอาจจะ
                          ิ
                                                ื่
                              ี
               เป็นเพราะสังคมอสานแต่ก่อนไม่มีวัสดุอนที่จะใช้เขียนบันทึกค าสอน ความรู้ภูมิปัญญา และเหตุการณ์ต่างๆ ก็
               ได้ ไม่ว่าจะเป็นกระดาษข่อย (ภาคกลาง) และกระดาษสา (ภาคเหนือ) จึงได้มีการน าเอาใบลานที่มีอยู่ทั่วไปใน
               ท้องถิ่นมาเขียนจารบันทึกเรื่องราวทั้งหลายกันทั่วไป จนกลายเป็นเหมือนที่รวมของความขลังศักดิ์สิทธิ์ไปใน
                                                      ี
               ที่สุด และดูเหมือนว่าสังคมอีสานในอดีตจะมีเพยงการใช้ใบลานมาบันทึกที่เห็นได้เด่นชัดที่สุด ทั้งใบลานขนาด
               ยาวที่เรียกว่า หนังสือผูก และใบลานขนาดสั้น ที่เรียกว่า หนังสือก้อม
                       แต่จากข้อเขียนเรื่องอกษรธรรมโบราณอสาน ของพระอริยานุวัตร อดีตเจ้าอาวาส วัดมหาชัย อ.เมือง
                                                        ี
                                         ั
               จ.มหาสารคาม พบว่า นอกจากการใช้ใบลานจารเรื่องราวต่างๆ เป็นหนังสือผูกและหนังสือก้อมแล้ว ยังมีการ
               น าเอาใบลานมาจาร “ค าประกาศ” เพื่อใช้อ่านสดุดียกย่องพระภิกษุสงฆ์ในพิธีเถราภิเษกด้วย
                                                                 ั
                       กล่าวคือ แต่ก่อนสังคมชุมชนอสานจะมีความผูกพนกับสถาบันวัดอย่างใกล้ชิดและแนบแน่น คนใน
                                                ี
               ชุมชนจะเป็นทั้งผู้สร้างวัด อปถัมภ์วัดและรวมทั้งเป็นผู้ที่จะควบคุมดูแลทั้งวัดและพระภิกษุสามเณรในวัดที่มี
                                       ุ
               ความผูกพนกันและกัน ในฐานะที่เคยเป็นคนในครอบครัวและเครือญาติกันมาก่อน คือ จะดูแลยกย่องพระที่มี
                        ั
                                                      ั
               วัตรที่ดี มีความรู้ความสามารถ และจะคอยก ากบควบคุมหรือจนถึงขั้นขจัดพระที่ไม่ปฏิบัติตัวตามพระวินัยและ
               ตามที่สังคมชุมชนคาดหวังไปพร้อมๆ กัน นั่นคือ การตรวจสอบที่แสดงถึงความพร้อมของชุมชนที่จะให้รางวัล

               เป็นก าลังใจ ด้วยการยกย่องเชิดชูพระสุปฏิปันโนและพร้อมที่จะลงโทษพระที่ท าตัวนอกลู่นอกทางที่พระวินัย
               ก าหนดนั่นเอง
                       พระภิกษุสงฆ์รูปใดปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ มีความรู้ความสามารถแม้ด้านใดด้านหนึ่ง(วิชาการ, บริหาร,
                                                                                                        ื่
               ปฏิบัติ) จนเป็นที่ประจักษ์ยอมรับของชุมชนแล้ว แต่ก่อนคนในชุมชนนั้นๆ จะพร้อมใจกันจัดพธีกรรมเพอ
                                                                                                ิ
   156   157   158   159   160   161   162   163   164   165   166