Page 16 - ebook.msu.ac.th

๕

เช่นเดียว กัน หลายแห่งมีบันทึกไว้ในหนังสือใบลาน บางแห่งอยู่ในรูปของจิตรกรรมฝำผนัง และอิทธิพลของ
เรื่องนี้กลายเป็นชื่อของหมู่บ้าน สถานที่ต่างๆ หลายจังหวัด ดังจะได้กล่าวต่อไป

คัชชนามฉบับที่พระอริยานุวัตรเขมจารี เถระ ปริวรรตนี้ จากการศึกษาตอนท้ายของเรื่อง แม้แต่
ผู้ประพันธ์คือ เพียซำโคตแก้ว ก็ได้กล่าวว่า ได้น านิทานเรื่อง คัชชนามที่มีผู้เล่าไว้แต่เดิมมาแต่งและยังระบุอีก
ว่า นิทำนนี้หลำยตอนยังขำดอยู่ ให้ช่วยหำต่อด้วย พร้อมระบุชื่อตนเองว่าเป็นผู้แต่งและถ่อมตนว่า
ยังปัญญาน้อยอยู่และขออภัยต่อผู้อ่าน บอกวัน เดือน ปีที่เขียนจบ นับว่า เป็นการเรียบเรียงที่สมบูรณ์มากเรื่อง

หนึ่ง ที่ได้บอกกล่าวที่มาและข้อจ ากัดที่ปรากฏ ท าให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านวรรณกรรมในปัจจุบันเป็นอย่างยิ่ง
ที่จะได้เสาะแสวงหาเติมเต็มต่อไป ดังข้อความในตอนท้ายดังนี้

อำวสำนนิทำน

“บัดนี้ นัตถิเสี้ยง คัชชนามเทียวโลก
น าพ่อเจ้า ได้เมียซ้อนอยู่ส าบาย
ชมนางกั้ว กินนรีน้อยนาถ
สีดานางนาถน้อย เซิงซู้ไป่เคย

พระบาทเจ้า เทียมพ่างสามนาง
บาก็โทเรจิต วั่งเวดอมน้อง
อัศจรรย์ใจโอ้ โอนอสังเวด ก็ใจเด

เมื่อจักซมแห่งพุ้น ทางพี้ก็เล่ายัง แท้นอ
เมื่อจักเฮียงกันไว้ ทั้งสามก็ดูโพด เสียนั้น
เทียมซู่ด้าน นอนซ้อนต่อนเสนห์ หั้นแล้ว
ถวายแก่นักปราชญ์เจ้า หลิงเลศตามปะทัด หั้นท้อน
นิทานยังหลายบท อยู่กางกายไว้

ใผเห็นให้ กูณาหาใส่ เอาท้อน
บานหน้านั้น กายเว้นหลีกเสีย เจ้าเอย
เฮียมนี้เป็นสมณ์แท้ อามัจจาหายาก

บัณฑิตบ่บอกไว้ ผญาน้อยบ่หลาย เจ้าเอย
ก็หากเป็นอาจารย์แท้ ฟังธรรมแจ้งออก เอานา
ผิดถืกไว้ บาลีนั้นอย่าเตียน แด่ท้อน
ปริโยสานเสี้ยง ยังนิทานหลายแห่ง

เฮียมก็ เขียนขีดไว้ ตามพื้นเพิ่นแต่งมา แท้ดาย
อย่าได้มีค าป้อย เจ้าหัวซาเขียนบ่ซ่าง
แต่งความนักปราชญ์เจ้า เขียนไว้เก่าเหิง นั้นแล้ว
นิฏฐิตังจบเสี้ยง คัชชนามในผูก

ศาสนาล่วงพันสองฮ้อย สิบสองแท้แต่งนิทาน
เพียซาโคตรแก้วนั้น เป็นอ ามาตย์เมืองหลวง
จอมจักพรรดิ์คองเมือง ฮุ่งเฮืองในพื้น
เซียงทองกว้าง แปงเมืองเฮืองฮุ่ง หั้นแล้ว..”

(คัชชนาม, ๒๕๖๒ : ๕๑๘)