Page 220 - ebook.msu.ac.th

๒๐๙

ไผผู่คึดอยากได้ ดวงนั้นหล่นมา แท้แล้ว

ดีท่อพานเซิดเนื้อ ประสงค์เสพกินนรี ซวดแล้ว

คันว่า ราชาเห็น ย่อมประสงค์ดวงนั้น
ดูดั่งแอวองค์เนื้อ คือนางงามซวด เฮ็วแล้ว

อันว่า ผมเกศเกล้า งามล้นสิ่งคน พระเอย

เป็นที่ชายปวดดิ้น ดอมดอกนารี มากแล้ว
ควรที่เซยซมฮัก ดอกนารีแก้ว

ขอเชิญ จอมไทท้าว เดินไพรเทียวท่อง ปางนี้
ประสงค์ดวงดอกไม้ นารีแก้วแวดดอน พระเอย

พอเมื่อ หายหง่วมแล้ว เสด็จสู่เมืองหลัง ชอบดาย
ขอเชิญภูธร ด่วนไปปูนหลิ้น

ดูดั่งหิมพานต์กว้าง เฮียมบาปางก่อน พระเอย

เชิญพระเจ้าติ่วซ้อย ไปหลิ้นให้สว่างเหงา ว่าอั้น
เมื่อนั้น ผู่ใส่ท้าว คึดม่อลอนฟัง

เฮายินสงวนดอม หมู่พึงคณาเนื้อ

สูจงเดาดาตั้ง พลแสนหลายหมู่
เมื่อบอก ให้พาลหน้าไม้ เห็นแจ้งซู่ประการ

จัดเอา ซุมนางนาถเหง้า เอาใส่หลังพาย
ตาวเต็งแหลม หอกแทงธนูไม้

กูจักพาพลเข้า หิมพานต์ดงใหญ่
สูอย่าช้า วันนี้แต่งแปง เทียวเทอญ

พญาก ามะทาเสด็จล่าเนื้อ
๏เมื่อนั้น ยาบๆย้าย ฝูงหมู่เสนา

เขาก็ โดยราชา แต่งดีดาถ้วน

พอสุริโยค้อย เสียแสงมัวมืด
ดาวเฮื่อแจ้ง ควงฟ้าซู่พาย

ยืดๆย้าย ยอเคื่องภาเสวย
ปางนั้น เซียงคานสอง ฮ่วมกันดูแม้ง

เสวยแลงแล้ว เลยนอนนิทเน่ง
ดีแก่นางนาถเจ้า แพงล้านฮ่วมกัน

สองฮักกันพอกพ้น เทิงเสื่อบรรทม