Page 222 - ebook.msu.ac.th

๒๑๑

ย้ายหมู่ช้าง ขนันเข้าแก่หลัง

ทัพกางนั้น มหาชัยจตุโลก

พระบาทเจ้า ใสช้างย่างไป
พอยเล่า ขว้ามโคกกว้าง กายเขตจ้าปา

หลายวันคืน ฮีบไปทั้งฟ้าว

หลิงเห็นบุพผาซ้อน ชอนบานใบแบ่ง พุ้นเยอ
พระก็หลิงล่้าเยี้ยม ดงกว้างผ่อไกล

ผ่อเห็นแพ่งๆฟ้า บดมืดเดือนสาม พุ้นเยอ
ทางไกลเขียว ซู่วันแวนเช้า

นับแต่ ฮามเมืองได้ สิบคืนคาวเค่ง จิงแล้ว
พระก็อว้านหมู่เข้า ดงกว้างฮีบไป

จึงไปฮอดเขตด้าว ดงใหญ่หิมพานต์

พระก็เซาคชสารสูง แค่ไพรดงกว้าง
เมื่อนั้น กงพะลีผู้ คนหาญทูลบาท

ไหว้พระเจ้าลุ่มฟ้า บุญกว้างซู่คอง

บัดนี้ พระบาทเจ้า ฮอดเขตหิมพานต์ นี้แล้ว
ขอเชิญ บุญเฮืองพระ จอดเซาสารช้าง

ข้าน้อย จักเตินพลเข้า ดงดอนแสวงคว่า ควรแล้ว
เชิญพระสถิตอยู่นี้ ดงกว้างตูบผาม ก่อนเทอญ

พญาก ามะทาล่าเนื้อ

๏เมื่อนั้น ผู่แก่นแก้ว สงวนเล่าเลยจา

กูก็ยินสงวนดอม หมู่พาลระวังเนื้อ
อย่าได้จงใจห้าม ราชาผิดฮีต มึงเอย

กูจักไปแวดล้อม ระวังเนื้อซ่อยสู

ให้สูห้างม้าแก้ว กับหอกถวายกู เที่ยวเทอญ
เขาก็โดยราชา ซู่อันโดยแท้

เมื่อนั้น พลหาญห้าง อาชไนถวายบาท
เขาก็ ยอหอกดาบกล้า ดวงแม้งยื่นถวาย

แต่นั้น พระก็ขึ้นขวี่ม้า ขัดดาบศรีคันไซย์
มือถวายทง หอกดีดอมแส้

พระก็ไหลพลเข้า หิมพานต์ดงใหญ่