Page 440 - ebook.msu.ac.th

๔๒๙

มันก็จาค้าดี ต่อขุนสองท้าว

ควรที่เฮาไหลพลดั้น ภูสิงห์ภายนอก เฮ็วเทอญ
เมื่อนั้น ผู่ที่เหง้า สองท้าวบ่ขีน
เขาก็ไหลหลั่งพ้น พลใหญ่ไปฮับ

กายภูสิงห์ ชั่วพลเลยตั้ง
เมื่อนั้น อีสูรขึ้น จักวาลตั้งแก่น ที่นั้น
เป็นท่งเฮื้อ นากว้างแต่ปฐม
ยาบๆเบื้อง ปะคือแสดหมายพล
บาก็นองพลไป แปดแสนเลยตั้ง

ภายขวานั้น แสนเมืองเพ็ญล่วง
ปะคืออาจตั้ง บาท้าวแต่งดี
เจ้าก็ขึ้นขวี่ช้าง มหาเมฆขนันพล

นองพลมา แปดแสนเลยตั้ง
เมื่อนั้น ทองสูญขึ้น สารงามฟ้าฮ่วน มาแล้ว
มาอยู่ตั้ง ภายซ้ายแปดแสน
ยาบๆเบื้อง ปะคือมุ่ยหมายพล

เขาก็โยงกลองหลวง ข่มตีเตินไว้
หลิงเห็นพลแพนก้้า เมืองขวางขุนเอก
มันนั้น ทงยาดแก้ว สารต้นเกี่ยวมา
หลิงเห็นพลหลวงก้้า จ้าปาสุดผ่อ

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เตินข้าแต่งเวียง
เมื่อนั้น ขุนเอกได้ ท้าวทุ่มขุนเคือ
หลิงเห็น พลเมืองจ้าปา มากหลายเหลือล้น
ใค่จักนองพลเข้า ซูชิงชนยาด

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เลยห้ามจิ่งเซา
ควรที่แปงเวียงกว้าง ระวังพลอย่าปะมาท จิงเทอญ
ดูดั่งพลเพื่อนล้น เหลือแพ้กว่าตา หั้นแล้ว

๏เมื่อนั้น เขาก็ยอเวียงแล้ว ตีพลแสออก
แต่นั้น เสนบ่ยั้ง ตีม้าแล่นหา
มันก็ฟันชิดเกี้ยว ปายทวนเลยขาด
เสนเล่าถกเลิกได้ ยอป้งต่าวตี
เขาเล่าวางหมวกก้้า เสนอ่อนสะเด็นตก

ใสเล่ายอตาวฟัน ขาดคอตายซ้้า
เสนก็เมาหัวค้อน ขุนสมลือเพส จิงแล้ว
มันฮีบได้ หัวท้าวเล่าถวาย

เมื่อนั้น ภูใสท้าว ทานทอดฮางวัล
ขุนเคือมนต์ยาย้า เป่าเสียอันฮ้อน