Page 447 - ebook.msu.ac.th

๔๓๖

คันว่า เวียงแตกม้าง พลหลั่งไหลนอง

เขาก็วางเวียงหลวง เป่าเสียมีเอื้อ
เมื่อนั้น พลหาญก้้า เมืองขวางขุนเอก
ท้าวคื่นพร้อม เคือท้าวคิ่นหาญ

เขาก็ไหลหลั่งช้าง ชิงยาดเอาเวียง
พลหลวงคับ คั่งทางนองล้น
เขาก็นองพลเข้า เอาเวียงค้ายใหญ่
วงแวดล้อม หัวท้ายแห่งภู นั้นแล้ว
๏เมื่อนั้น อีสูรท้าว แสนเมืองเพ็ชล่วง

เขือก็ไหลหลั่งช้าง มาตั้งแต่งตัน
เคือเล่าหาคืนก้อง สะบูลั่นตันทาง
ทั้งอีสูร พ่ายเภพังม้าง

เขาก็วางสบูแม้ง พลหลวงเพ็ชล่วง
กะจัดแตกม้าง พลท้าวลวดเภ
แต่นั้น เดือนด่วนค้าย ใกล้ฮุงมายๆ
เคือเล่าไหลพลแพน สู่เวียงหลุยเข้า

เวียงเภก้้า เมืองขวางขุนเอก
ทางคิ่นพร้อม ชิงเข้ายาดเวียง
ท้าวทุ่มพร้อม ท้าวเทสเวียงสรวง
นองพลไหล สู่เวียงหลุยเข้า

ขุนได้ บาหาญท้าวเถือก
ท้าวเทสพร้อม ไหลเข้าสู่เวียง
ภายหลังนั้น บางามท้าวม่วน
พระบาทเจ้า สองท้าวข่มมา

ที่นั้น เขายาดได้ คอคีบทั้งฮอม
ตันทางซ่องภูสิงห์ ซู่พายดูถ้วน
เขาก็แปงเวียงตั้ง ระวังตนพระบาท

พอสูรย์เฮื่อแจ้ง ควงฟ้าซู่ภาย
เมื่อนั้น เพ็ชล่วงฟ้า ขุนใหญ่อีสูร
เขือก็ แปงเวียงหลวง จีบกันดูใกล้
เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองพระบาท
ได้หอกง้าว สบูก้องมากหลาย

เขาก็ยิงใส่ห้อง เวียงใหญ่สองเขือ
ตุมๆสับ ใส่เวียงดาม้าง
เขาก็ยิงสบูก้อง แยงเวียงพระราช

ท่วนๆก้อง เวียงท้าวบ่เฟือน
เมื่อนั้น ขุนเคือได้ บาหาญขุนเอก