Page 467 - ebook.msu.ac.th

๔๕๖

โม่งๆค้อง กลองตุ้มเป่าสังข์

เข้าก็ควนๆก้อง เสียงเสพสองพญา
อรแอเสียง ขุ่ยเพ็งแกมหลี้
ฝูงหมู่นนตีก้อง แถเหินเสียงเสพ

ทั้งปี่แต้ แกมหลู้ขุ่ยซง
คื่นๆก้อง กางท่งนาค้า พุ้นเยอ
ไทยามเขา เสพกลองทั้งค้อง
เสียงนันก้อง มโหรีซีซว่า
โพะเพื่อพลมากล้น นากว้างท่งเพียง หั้นแล้ว

สองเมืองท้าว คองท่งเวียงค้า พุ้นเยอ
ยินสะออนใจ บ่กัวเก็งย้าน แท้แล้ว

เพ็ชล่วงทูลพญาก ามะทา
๏บัดนี้ จักกล่าวเถิงเพ็ชล่วงฟ้า ขุนใหญ่แสนเมือง
มันก็ นองพลไหล สู่เวียงนครกว้าง
บาลงช้าง สารงามหาเมฆ

มันก็ ซัดเสื้อได้ สามฮ้อยลูกซืน
ยังเล่าสระสว่ายเนื้อ ล้างเลือดยางคน
มันจิง เมือสถานทอง ขาบทูลทันเหง้า
บัดนี้ โจรแข็งฮ้าย เสียพลตายตุ่ม เฮ็วแล้ว

เสเนตรท้าว ตายเสี้ยงบ่หลอ พระเอย
เสียทั้งผู่ขนาดกล้า แสนใหญ่กงพะลี
ทั้งอินทร มอดตายมรเมี้ยน
เสียทั้งขุนแสนท้าว ทันย้าหาญล่วง ตายแล้ว

ทั้งไพร่น้อย ตายเสี้ยงบ่หลอ
เขาก็ มายาดตั้ง เวียงใหญ่ปะจนเฮา นี้แล้ว
ตั้งหากเหลือก้าลัง ยาดซูซิงฆ่า

ข้าน้อย หนุนพลเข้า ในเวียงขนันอยู่
ยังเล่าอว้านหมู่ช้าง ซูเข้าแป่เวียง
ตูข้อยเหลือลั่นก้อง สบูใหญ่มีหน
ยังเล่า จ้าพายสาร ถอดเอาเลาต้าย
เวียงเภม้าง เสียพลตายมาก

ข้าน้อยก็อว้านหมู่ช้าง ทั้งม้าผ่าหนี
เขาก็ วกยาดได้ ลัดที่ภายหลัง
ข้าน้อย หนุนพลแพน ฮบเขาหนีม้ม

ไผห่อนเล็วผีเสื้อ ยักโขใจเผด สันนี้
ควรที่ เชิญลูกพระเจ้า ไปต้อนอย่านาน เทียวท้อน