Page 501 - ebook.msu.ac.th
P. 501

๔๙๐





                     พระก็         เซาหอค้า                    ท่งทองนากว้าง

                                   กับทั้งสามนางแก้ว           เสด็จมาดอมราช
                                   พลคั่งเท้า                  นครกว้างท่งทอง
                                   กับทั้งฟ้าหยาดเจ้า          เมืองใหญ่ผายี             ก็มา

                                   สองราชา                     ค่อยเซาดอมจ้า             แท้แล้ว
                     ๏เมื่อนั้น     ราชาเจ้า                   ยินดีเถิงขนาด
                     อันว่า        ผู่แจ่มเจ้า                 มาแท้ค่อยส้าฮาญ           แด่ลือ
                     เมื่อนั้น     พระบาทเจ้า                  ตนพ่อเลยสงวน
                     พระก็         ปุนบัณณาการ                 มอบถวายเถิงเจ้า

                     เมื่อนั้น     ผลละครเจ้า                  ทั้งสองพ่อลูก
                     พระเล่า       ปุนแต่งข้า                  ควายช้างสู่ขวัญ
                                   เขาเลือกซ้อม                ทุกเยื่องยอถวาย

                                   ทันย้าพระ                   พ่อเมืองเถิงท้าว
                                   กับทั้งสายสมรแก้ว           ค้ากมนางนาถ
                     นางก็         เมือฮอดท้าว                 ทูลไหว้บาทค้า
                     เมื่อนั้น     พระบาทเจ้า                  ทักลูกทั้งออน

                     บัดนี้          จอมทันพระ                 ลูกมาเถิงข้อย             ดีลือ
                     พระก็         ฮ่อนๆฮ้อน                   ใจจงกระสันแสบ
                     โพะเพื่อ      พระติ่วซ้อย                 ไกลข้อยบ่เห็น             แล้วเด
                     มาดีลือ       เจ้าผู่ซะแลบเนื้อ           นางนาถสามกษัตริย์         มาลือ

                                   ยังค่อยเทียระคาคง           อยู่กะเสิมดอมท้าว
                     เมื่อนั้น     จอมกษัตริย์เจ้า             คัชชนามต้านตอบ
                                   ลูกก็คึดอ่าวผู้             คีงค้อมจ่มหนา             มากแล้ว
                     บัดนี้        บุญประกอบได้                เห็นราชสองที

                                   ยังค่อยเทียระคาสุข          ส้าฮาญดอมท้าว             ดีเด
                     เมื่อนั้น     ภูมีเจ้า                    บายมือบุตราช
                     พระก็         เสด็จแทบใกล้                โจมนิ้วบ่วาง

                     เมื่อนั้น     สามอ่อนน้อย                 นางนาถเลยขาน
                     อันนี้        บุญมีหลายหลง                จวบศรีจอมเจ้า
                                   ดูดั่งมานานแล้ว             เถิงเมืองพระพ่อ
                                   ยังค่อยเดินดุ่งดั้น         ดอมท้าวส้าฮาญ             พ่อเอย
                     เมื่อนั้น     หมอมหม่อหน้า                น้อยอ่อนค้ากม

                     นางก็         เมือสถานทอง                 ขาบทูลทันเหง้า
                                   นางปะนมมือก้ม               สามทีทักราช
                                   ผู้แจ่มเจ้า                 เถิงข้อยค่อยส้าฮาญ        แด่ลือ

                     ข้าน้อย       คึดอ่าวกุ้ม                 คะนิงราชวันคืน            ดีดาย
                     บัดนี้        สมภารพระ                    ส้าฮาญดีแล้ว
   496   497   498   499   500   501   502   503   504   505   506