Page 497 - ebook.msu.ac.th

๔๘๖

เขาก็ ไหลหลั่งช้าง ทั้งม้าฮีบเมือ

เข้าสู่ดงด่านด้าว หลายถ่านวันเดือน
ตีพลไหล หลั่งคืนเมือบ้าน
อินทร์ก็ได้เยื้อนล่วงผ้าย เดินดงเลยฮอด

จิ่งไปเถิงท่านท้าว เมืองกว้างที่สรวง
อินทร์ฮีบขึ้นสู่ท้าว ทูลราชเล็งโญ
ลูกพระ ยวงพลเมือจ้าปา ยาดซูซนช้าง
พอยเล่าแม่นเล็งโญเจ้า คัชชนามตนประเสริฐ
พระก็ มาฮอดห้อง ผายีกว้างโผดพญา

ประเสริฐเนื้อ ปุนปูกพญาเมือง
ให้พระขืนชะเลยมา ซู่คนอย่าเอาไว้
เมื่อนั้น แพงแสนแก้ว พระปีตาซมซื่น

ตนพระเจ้าแก่นไท้ เลยต้านต่อขุน
ฮ้อยที่บุญเฮาแท้ ยาวยืนหลงจอบ พระแล้ว
ปุนที่ขึ้นช้างม้า ทั้งข้อยฮีบพล ชอบดาย
แล้วเล่าให้ป่าวค้อง เตินหมู่ผายี

สูจงยอพลหลวง ฮีบคืนเมือบ้าน ปางนั้น
ไหๆเบื้อง ผายีซมซื่น
เขาก็ อว้านไพร่พร้อม คืนเข้าสู่เมือง
อินทร์ก็ขึ้นขวี่ม้า เลยฮอดกาสี

เนืองค้าเตินพญาไชย์ ฮีบคืนเมืองท้าว
บัดนี้ ราชาเจ้า คัชชนามมาโผด
พ่อท้าวล้ม ตายแล้วเกิดมา พระเอย
ให้พระสันโดษแท้ คืนสู่ผายี ว่าอั้น

ทั้งทาสีทาสา ไพร่ไทให้เมือถ้วน
เมื่อนั้น ศรีเสลียวแก้ว พยาไชย์ซมซื่น
ท้าวก็ อว้านหมู่เข้า ดงกว้างฮีบเมือ

อินทร์ก็ขึ้นขวี่ม้า ฮอดที่เวียงขวาง
มันก็ เมืองสถานทอง ฮีบทูลพญาเจ้า
๏บัดนี้ ลูกพระยวงพลเข้า จ้าปานครราช
พบพระผู่ผ่านแผ้ว เป็นเจ้าแห่งเฮา พระเอย
พระก็ เสด็จยาตเท้า เมืองใหญ่ผายี

ให้พระขืนซะเลยเมือ ซู่คนอย่าไว้
อันว่า ราชาเจ้า ผายีฟ้าหยาด พายพุ้น
ผู่แก่นไท้ เลยซี้ปูกแทน พระเอย

เมื่อนั้น พระราชเจ้า ซมซื่นยินดี
ฮ้อยที่บุญแวนหลาย จิ่งหลงเห็นเจ้า