Page 505 - ebook.msu.ac.th

๔๙๔

ผู่แก่นแก้ว ประสงค์ให้แม่ทง

ช้างเผือกแก้ว ทงราชสาส์นค้า
น้าของควร สู่ทางยัวระย้าย
เสินๆเท้า สารสูงเขาแขก

อินทร์ก็ ย้ายจากช้าง เมือฮ้านฮ่มขวง
ฝูงหมู่ช้างเลือกเหล้ม ฮ้อยอาจพายงาม
เขาก็ ยวงพายสาร ฮอดนาเซียงล้าน
ฝูงหมู่อัสสาม้า ตัวงามฮ้อยหนึ่ง
หมอนเทศตั้ง อานเหลื้อมเฮื่อค้า

เขาก็ หามเคื่องท้าว วิเสสมาโฮม
ทาสีทาสาฝูง ส่้าดีพอฮ้อย
เขาก็ โฮมหมดถ้วน บัณณาการของฝาก

ทุกเยื่องฮ้อย ดูถ้วนบ่หลอ
เขาก็พรากที่นั้น เดินเถื่อนดอมภู แลเยอ
นองพลไป มากมายเหลือล้น
หลิงดูเสินๆช้าง เหมคีรีสารเผือก ไปแล้ว

อินทร์ท่านเจ้า คนกล้าขวี่ไป
ผ่อดูใหญ่ๆม้า เหลื้อมแค่มอานค้า พุ้นเยอ
พลหลวงหลาย คั่งทางดูล้น
แต่นั้น พลผันเข้า ดงหลวงหลายหลืบ

ขว้ามป่าไม้ หลายชั้นขอบเขา
แม้งหนึ่ง พอเถิงวันวิ่งค้อย ใกล้ค่้าอรซอน พุ้นเยอ
เขาก็ ปงสารค้า ค่อยเนานอนหั้น
จัดลวาล้อ พายสารลดเครื่อง

ฝูงบ่าวแม้ง เลียนตั้งตูบเตย
ผ่อดูเฟืองไม้ ลมล่วงสาขา พุ้นเยอ
พลเลยหลับ ชั่วยามในด้าว

ฟังยินขอนๆฮ้อง เทิงผาเป็ดป่อง พุ้นเยอ
ดีท่อ ดาวดาดฟ้า เฮืองข้อนไก่ขัน
แม้งหนึ่ง สูรย์ส่องฟ้า เฮืองฮุ่งสากล
เขาก็ นองกันไป สู่ขุนดาถ้วน
นายก็ เดินดงด้าว หลายเดือนแวนมาก

ทะลอนฮอดเท้า ไพรกว้างย่านยาว
หลิงดูสองพรากเพี้ยง เฮืองดอกดวงตะการ พุ้นเยอ
หลายวันคืน ฮีบแฮงผันผ้าย

กุตตะการเท้า เดือนสามมื้อสิบสี่
นายบ่ยั้ง ฮันม้าฮีบแฮง