Page 506 - ebook.msu.ac.th

๔๙๕

พอยเล่าเถิงแดนน้้า นครศรีสาเกส

เขาก็ ปุนแต่งตั้ง ปงแก้วแก่นสาร แท้แล้ว
๏เมื่อนั้น สว่าๆท้วง ชาวเทศแดนเมือง
เขาก็ ถามอาการ ซู่ลวงเลยแจ้ง

จักว่า ราชาก้้า เมืองใดใช้ฮอด
นายบ่ช้า จาแจ้งต่อขุน
กูนี้ ราชทูตก้้า เมืองใหญ่จ้าปา
สูก็ เดาดาดี แต่งกันมาเฝ้า
ก็หากวงศาเซื้อ อาลัมยั้งขม่อม

พระก็ ลาแจ่มเจ้า เดินดั้นดุ่งไพร
พระก็ เมืออยู่สร้างท่อนท้าว หอมไพร่จ้าปา
ใค่จัก ขอเซิญมารดา พระแม่ตนเมือเลี้ยง

ซื่อว่า ราชาท้าว คัชชนามตนประเสริฐ
พระพ่อเจ้าติ่วซ้อย ปุนเลี้ยงให้ใหญ่สูง ท่านเอย
ที่นั้น ดูเลิศล้้า ขุนด่านยินดี
เขาก็ ยอสาส์นค้า ใส่หอมุงไว้

เขาก็ ยินดีแท้ จ้าคงกดเคื่อง
ขึ้นขวี่ม้า ตัวต้นฮีบเมือ
แต่นั้น เขาก็เนืองพลเท้า เถิงราชเล็งโญ
เมือซุลีกร ขาบทูลทันเหง้า

บัดนี้ ราชาเจ้า จ้าปานครราช
พระก็ ใช้ทูตเข้า ทูลเจ้าแจ่มสมร
นายก็ มาฮอดด้าว แดนราชนครศรี
ดูดั่ง อาการมี มากมายเหลือล้น

เขาว่า ภูบาลเจ้า คัชชนามตนประเสริฐ
แม่นลูกเจ้าติ่วซ้อย ทันต้นเที่ยงจิง ว่าดาย
ดูประเสริฐเนื้อ ขอราชมารดา

ก็จิ่งน้านายเมือง ข่าวสาส์นเถิงเจ้า
เมื่อนั้น อาลัมท้าว พญาหลวงซมซื่น
ฮ้อยที่ แม่นลูกเจ้าติ่วซ้อย กูใช้ส่งสาส์น หั้นแล้ว
ท้าวบ่คืนคอบห้อง หนแห่งเมืองเฮา แลนอ
กูก็คองบาคาน ปูกแปงแทนท้าว

สูจงทันนายเข้า มาเมืองโดยฮีบ
เขาก็ ก้มขาบท้าว ลาแล้วเลิกลง
แล้วเล่าขึ้นขวี่ม้า เลยฮอดนายเมือง

เตินทูตา ฮีบเมือทูลท้าว
นายก็ เนืองพลเข้า นครศรีเลยฮอด