Page 502 - ebook.msu.ac.th

๔๙๑

มาลือ สาวสวรรค์แก้ว สามนางทิพย์ฮูป

มาลือ ยังค่อยหว้ายย่านฟ้า เถิงข้อยค่อยส้าฮาญ แด่ลือ
๏เมื่อนั้น บุพพิตเจ้า พญาใหญ่เลยจา
ตนนงคาน ยังส้าฮาญดอมท้าว ดีลือ

นับแต่ ลานางแก้ว เจียรกาลพลัดพราก ปางนั้น
เฮาพี่ได้ก่งท้าว เมืองกว้างที่ไกล เจ้าเอย
บุญบ่เคยพรากแก้ว เห็นอ่อนนางคาน
สมไวงามเฮืองศรี ค่อนเสวยดอมท้าว นี้เด
เมื่อนั้น สมสีแก้ว สามนางต้านตอบ

ถามข่าวเจ้า แพงล้านหมื่นที แด่ท้อน
เฮานี้ บุญประกอบแท้ คือดั่งฮ่วมอุทรเดียว เจ้าเอย
ยังค่อยเทียมเล็งโญ ส่้าฮาญดอมท้าว

ตูข้อยเขียวดงผ้าย เดินทางดอมราช
พอยมาฮอด พระยอดแก้ว สาวฟ้าอุ่นทวง เจ้าเอย
เมื่อนั้น เบ็งจะมาสฟ้า จาม่วนอรซอน
โยธายอภาขวัญ มอบถวายตนเจ้า

เมื่อนั้น ภูธรท้าว ทั้งหกตอมพ่าง ที่นั้น
พราหมณ์ขาบเกล้า ถวายไหว้ส่งพร
พ่างๆย้าย ยอพาบภาขวัญ
ดีแก่ อรซอนเสียง เส่าเพ็งแคนไค้

เสียงนันก้อง เภรีดังสนั่น
ดีท่อ สามแก่นไท้ ลาเจ้าสั่งหนี
ขึ้นขวี่ช้าง ใสซั่นเมือเมือง
พอยเล่าเถิงพิมาน ซู่พญาเซายั้ง

พระก็ เซาที่เมืองสรวงได้ สิบวันแล้วเลิก
เจ้าบ่ยั้ง โยงค้องลั่นสะบู
พระเสด็จสู่ช้าง แล้วเลิกลาไป

เขาก็ แหนภูมี เสพนันเนืองก้อง
เมื่อนั้น พลไหลเท่า ภูเซียงเดียระดาษ
ดีท่อ ข้าอยู่ด้าว ดอยกว้างล่้าดู
ฟังยินซวดๆก้อง เสียงปีกกินนรี
ดีท่อ ชาวภูสูง ล่้าดูดาล้น

เขาก็ มีนันเต้า แตงดีแกมเผือก
แลนลิ่นใกล้ แกมเหม้นหมู่หอน
ประเทศข้า ของฝากภูมี

ก็จิ่งหามมวลมา มอบถวายเถิงเจ้า
สะพึกพร้อม ทั้งมหาดขุนกวาน