Page 507 - ebook.msu.ac.th

๔๙๖

โยเธศท้าว อวนเข้าสู่หอ

นายฮอดแล้ว ปงราชสาส์นค้า
ฮมๆกด เคื่องเดาดาเมี้ยน แท้แล้ว
๏เมื่อนั้น อาลัมเจ้า เตินขุนเลี้ยงแขก

เข้าเหลื่อมซ้อม ดีแล้วแต่งปง
ปุนแจกเลี้ยง ฝูงหมู่งัวควาย
จงใจถวาย หมู่ตาลทั้งพ้าว
ยายยังให้ ภูค้าเหมี้ยงหมาก
ฝูงหมู่โยเธศ ท้าวปะสงค์เลี้ยงอิ่มดี

ภากหนึ่งนั้น สุราเหล้า เต็มไหเลียนมอบ
สูจงเอาไป ยายซู่ขุนให้ดาถ้วน
เมื่อนั้น โยธาท้าว เตินพญาทุกสิ่ง

นายก็ อย่าให้อึดอยากให้ มีถ้วนสู่คน
พระจิ่งผายค้าต้าน ขุนสารตางราช
มึงจงทันแขกเข้า ทูลนิ้วแนบกลอน
ขุนก็ โดยอาชญ์เจ้า เมือข่าวฝูงนาย

เขาก็เดาดาตก แต่งดีโดยห้าง
ยนๆย้าย ดาหามของฝาก
อว้านหมู่ช้างม้า ทั้งฮ้อยฮีบไป
พอยเล่าเถิงปากก้้า เวียงราชเล็งโญ

หลิงเห็นหอค้า ใสส่องงามเงาแก้ว
นายก็วันทาก้ม สามทีเลยฮอด
เขาบ่ช้า ทูลแก้วแก่นสาส์น
แต่นั้น นายขาบเกล้า ทูลซ่องสมคดี

ลูกพระ ปุนปองของควร มอบถวายเถิงเจ้า
มีทั้งพญาสัตทันต์ช้าง อัสสาหลายส่้า
นับอ่านได้ พอฮ้อยมอบถวาย

กับทั้งฝูงส่้าข้า ฮ้อยอ่านเอาถวาย
เงินพอแสน หมื่นค้าถวายเจ้า
นานาล้น บัณณาการทุกสิ่ง
บ่อาจนับอ่านได้ พอฮ้อยซู่อัน
ลูกพระถวายบาทเจ้า ทุกสิ่งบัณณาการ

ถวายทันย้า พระยอดเมืองแสนตื้อ
อันนี้ บัณณาการเจ้า จอมหัวพระแม่
ลูกพระมีติ่วตื้อ สินซ้อยมอบถวาย

ถามข่าวพระแม่เจ้า ปะมาณกว่าแสนที ว่าอั้น
ลูกพระ มีบัณณาการ มอบเคนเถิงเจ้า