Page 509 - ebook.msu.ac.th

๔๙๘

พระบ่ มีเสวยราชแก้ว เมืองใหญ่ผาเงิน ที่พุ้น

อันว่า เมืองจ้าปา เทพอินทร์น้าให้
เมื่อนั้น ค้าเสินแก้ว อาลัมเลยกล่าว
อันนี้ ฮ้อยว่าบุญพระผู่แก่นไท้ เฮาซ้้าคอบคุณ พระแล้ว

ให้ท้าวสร้างทงสมุทร์พื้น ยืนยิ่งแสนปี นั้นท้อน
เป็นแต่ บุญราชาพระ ลูกเฮาโดยแท้
อันว่า ศรีเสลียวแก้ว พระมารดาปุตราช เฮานั้น
จักใค่ เอาแม่เมืองอยู่สร้าง นครพุ้นพ่อบ่ขีน ท่านเอย

ราชทูตขอแม่คัชชนามจากพญาอาลัม
๏เมื่อนั้น ราชทูตาท้าว ทั้งสี่ขุนนาย
เขาก็ยินดีทูล ขาบลาลงห้อง

เขาก็ลีลาย้าย เถิงหอสาลจอด
เลยเล่าเมือสู่ห้อง หอแก้วแม่พญา
ค้อมว่า ไปฮอดแล้ว ปะนมน้อมทูลถวาย
แถลงวันทา กล่าวกลอนกอยไหว้

บัดนี้ สายสมรใช้ ให้ทูตามาเอาแม่
ลูกพระ ถามข่าวผู่แก่นไท้ แสนตื้อแต่ไกล ว่าอั้น
อันนี้ ของฝากเจ้า พอแต่เบาบาง ว่าดาย
อันนี้ สามนางคาน แต่งมาถวายเจ้า

บัดนี้ บุญพระมีเลยได้ นางสวรรค์เทียมพ่าง
ใภ้พระถามข่าวเจ้า แพงล้านหมื่นที ว่าอั้น
ลูกพระ จักใค่เอาแม่เมืออยู่สร้าง เสวยราชกาสี
อันว่า เงินค้าแหวน ส่้าดีผืนผ้า

ให้ค่อยปันที่ฝูงเคยเลี้ยง ราชาอุ้มเจี่ย
อย่าได้ไว้ ทานถ้วนคอบคุณ ท่านเทอญ
ให้แม่เยื้อนตอบตั้ง ปันแบ่งตามคุณ ว่าอั้น

บัดนี้ บุญเฮืองยัง ค่อยส้าฮาญดอมเจ้า
เมื่อนั้น สมศรีแก้ว บุญเฮืองพระแม่
เหมือนดั่งได้บ่น้้า เมืองฟ้าโสรจสรง
คอบที่ เจ้าแม่ได้ท่อนท้าว สถิตอยู่เทียระคา
แม่ก็ ทงคองทุกข์ อ่าวคะนิงหิวไห้

คึดเถิง บุญเฮืองเจ้า คัชชนามเจียระจาก ไปนั้น
เข้าบ่ ตกฮอดท้อง คะนิงแก้วลูกตน
มีลางมื้อ คีงเหลืองไข้ป่วง

คึดฮอดลูกแก้ว บ่มีเว้นแต่ละยาม แท้แล้ว
แสนที่ พระบาทเจ้า อาลัมใหญ่พญาเมือง