Page 508 - ebook.msu.ac.th

๔๙๗

อันนี้ นางงามแก้ว สีดาเอาฝาก

ถวายแก่สองแก่นไท้ พอฮู้ข่าวตน
เป็นของฝากต้อน จอมย่ายอถวาย นั้นแล้ว
อันหนึ่งของฝากแก้ว นางนาถปทุมา

ถวายบุญเฮือง ข่าวตนเป็นใภ้
อันนี้ ธีดาแก้ว สีไวเอาฝาก
พอให้สองแจ่มเจ้า คะนิงฮู้ข่าวตน
สามฝากถ้อย ถามข่าวองค์กษัตริย์
สามนางมี ข่าวตนพอฮู้

๏บัดนี้ ราชาเจ้า คัชชนามปุตราช ภายพุ้น
ยินฮักผู่แก่นไท้ ประสงค์ได้ส่งสาส์น
อันหนึ่ง ลูกพระขอแก่นไท้ พระราชมารดา

ขอแก่ สมภารพระ ค่อยวางนางแก้ว
จักใค่ เอาแม่เมือสมสร้าง กาสีนครราช
ไว้แก่มาตุเรศไท้ เป็นเจ้านั่งปอง
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เมืองใหญ่นครศรี

พระก็ ถนอมค้าจา ต่อนายคนใช้
คอบที่ ราชาเจ้า พญาบุญใช้ฮอด ดีแล้ว
เฮาก็ คึดฮอดผู่แก่นไท้ พญาเจ้าบ่ลืม หั้นแล้ว
บุญบ่เคยปูกแก้ว ให้เป็นหน่อแทนเมือง แลนอ

เหมือนดัง ภูธรลืมเฮาเสีย บ่ประสงค์โดยแท้
เสียสังไลลืมเนื้อ วางเสียปะป่อย แท้นอ
เฮานี้ คือเขียดคันคากฮ้อง เดือนห้าก่อนฝน
สังให้พ่อคึดฮอดเจ้า แลล่้าดาวเดือน

แสนซิปองเสนหา แม่นบ่บายเอาได้
คือดั่งไซหลังหล้า บ่หมานปลาถืกนกเจ่า
ใส่แซ่ไว้ ในน้้าถืกนกเขา เจ้าเอย

เมื่อนั้น นายเมืองไหว้ ปะนมกรแก้เหตุ
อันว่า ลูกพระเจ้าแก่นไท้ คะนิงเจ้าบ่ลืม พระเอย
ลูกพระเมือเสวยราช สร้างจ้าปาใหญ่คะนิงหา พระแล้ว
บ่ได้ลืมสายสมร พระยอดเมืองพอมื้อ
บัดนี้ ราชาเจ้า แสนเมืองมาสว่าย พระแล้ว

ยังค่อยหอมไพร่ฟ้า พลตื้อค่อยส้าฮาญ พระเอย
อันหนึ่ง สหายราชท้าว พญาใหญ่ก้ามะทา ที่พุ้น
ภูบาลวางสีดา มอบเวนเมืองให้

อันหนึ่ง เสตาเจ้า ผาเงินไกลาส ภายพุ้น
พระก็ วางลูกผู่แก่นไท้ ปทุมาแก้วมอบเมือง