Page 510 - ebook.msu.ac.th

๔๙๙

แปงหอโฮง แท่นค้าให้ทงย้อง

ใจแม่ยังหมองเศร้า คะนิงหาลูกพลัดพราก
มื้อนี้ ตาเขม่นเบื้องซ้าย ได้ฟังแจ้งข่าวดี
เมื่อนั้น นายก็วันทาเจ้า จอมหัวลาเลิก

แม่ก็ เตินส่้าเลี้ยงแก่นไท้ เพียงหน้าพ่้าเสมอ
เจ้าจิงกล่าวต้าน แก้ข่าวค้าควร
บัดนี้ ภูธรไลเมือง ปะป่อยเสียบ่คืนโค้ง
พระได้คองเมืองกว้าง จ้าปานครราช
ใช้ทูตดั้น ตางหน้าด่วนมา

ของควรให้ เงินค้าผ้าผ่อน
ให้แจกเจ้าพี่น้อง ฝูงเลี้ยงคอบคุณ ว่าดาย
จักใค่เอาแม่เมือสืบสร้าง เสวยราชกาสี

พระก็ปุนนายเมือง ด่วนมาทูลเจ้า
๏แต่นั้น ฝูงชาวบ้าน ยินดีดอมราช
เขากล่าวต้าน ขอเจ้าดุ่งดอม
ขอพระทูลราชเจ้า เดินดุ่งน้าดิน พระท้อน

อย่าได้ไลตูเสีย ค่อยเอาน้าเจ้า
เมื่อนั้น แสงเส็งท้าว ขุนอินทร์อวนอ่อน
เขาก็ เมือขาบไหว้ ลาท้าวที่พญา
ข้าน้อยมานานแล้ว ขอลาพระบาท

เหมือนดั่ง ลูกพระเจ้าติ่วซ้อย ภายพุ้นอยู่คอง นักแล้ว
พระก็ ผัดถีบใช้ ทันราชมารดา
นางก็ มาสถานทอง ขาบทูลทันเหง้า
บัดนี้ ลูกพระเมือเสวยสร้าง จ้าปานครราช

ก็จิ่งใช้ทูตเข้า ทูลนิ้วแนบกลอน
จักใค่เอาแม่เมือแห่งห้อง เสวยราชกาสี
เฮาก็ บ่ขีนภูธร ลวดวางนางให้

เมื่อนั้น มารดาแก้ว ยินดีดอมราช
ข้าน้อย จักลาพระเจ้าติ่วซ้อย บุญกว้างค่อยส้าฮาญ ก่อนแล้ว
ข้าน้อย จักลาจากเจ้า ยั้งขม่อมทั้งสอง ก่อนแล้ว
ก็เทื่อไกลแนวนาม ลูกตนภายพุ้น
เมื่อนั้น ปุนดาตั้ง บัณณาการของฝาก

ปุนอ่านได้ พอล้านจิ่งจา
ของฝากท้าว มอบแก่นายเมือง
ล้าๆยอของควร ฝากสามนางใภ้

พระจิงวางทานให้ บุญเฮืองพระแม่
ล้วนเคื่องแก้ว มณีเหลื้อมค่าแสน