Page 52 - ebook.msu.ac.th

๔๑

ปัทมราชแก้ว โฮงกว้างโกฏิแสน

สัพพสันพร้อม เยียหลวงเดียระดาษ

บ่มีอึดอยากไฮ้ เมืองกว้างฮุ่งเฮือง แท้แล้ว
๏บัดนี้ จักสังขยาด้วย เวียงหลวงพระบาท

เวียนแวดด้าม เมืองท้าวอาจงาม

ลวงยาวได้ แสนวาเป็นเขต
ลวงกว้างนั้น ก็โดยด้ามดั่งเดียว

มีทั้ง ก้าแพงต้าย หอคอยมุงเมฆ
ทั้งหน่วยป้อม คนเฝ้าผ่อแล

คูหลวงล้อม วังเวียงขุดฮ่อม
น้้าอ้อมต้าย เวียงกว้างแวดระวัง

เจาะป่องไว้ ยิงหน่วยสบูหลวง

ทั้งหลายหลัง แบ่นยิงคาวฮ้อย
มีทั้งผาสาทตั้ง ซ้องซ่อรังสี พุ้นเยอ

โฮงคุยค้า ยอดมะณีเหลืองเหลื้อม

ยอดซ่อฟ้า เกาะก่ายมะณีวรรณ์
ฮูปกินนรีกินนรอน แอ่นเสียงผยองฟ้อน

แอวกลมสว้าย ธนูทองพระอินทร์แต่ง
แปงฮูปนมตุ่มตั้ง คอคิ้วก่องงาม

มังกรกุมกอดฝั้น แฝงเกี้ยวก่อมกัน
จังโกเหลื้อม ภายบนพระธาตุใหญ่

ดูอาจเหลื้อม เหลือล้นหลั่งแสง

๏พระก็ท้าบุญสร้าง กินทานทุกเช้าค่้า
ศีลห้าตั้ง เทียมไว้บ่ได้ไล

เถิงวันอุโบตั้ง บังสะกุลฟังเทศน์

ทอดให้สงฆะเจ้า คุณล้้าศาสนา
จ้าอุโบสถไว้ ศีลทานอันประเสริฐ

เตินไพร่ฟ้า เมืองกว้างให้แต่งทาน
บวชลูกเต้า ถือเพสเป็นสงฆ์

คองบูฮาน บ่ห่อนไลลาเว้น
สาธุการน้อม จอมเมืองศรีสาเกส

ทวยเทศไท้ หวังเข้าเพิ่งบุญ