Page 55 - ebook.msu.ac.th

๔๔

อันนี้ ฮ้อยที่บุญคุณค้้า เจ้าย่าภายหลัง บ่อย่าแล้ว

ก็จิ่งเป็นกองาม ดั่งเลาล้าดั้ว

หนัวๆเว้า จากันซมซื่น
เขาก็พรากแห่งหั้น นากว้างต่าวเมือ

พอเมื่อ เดือนสิบค้อย ฝนลินเข้าเขียวแก่

ฝูงหมู่เข้า นากว้างแฮกไถ
เขียวอ่อนอ้วน เต็มท่งพอมาลย์

พอเถิงเดือนสิบเอ็ด ดอกเลาแซมเกี้ยว
กาละดูเข้า เขียวงามถกถอก

คือดอกไม้ เลิงข้วนก่องงาม
มองเถิงเท้า นาหลวงใฮ่ใหญ่

ฝูงหมู่เข้า เหลือล้นซู่ภาย

แต่นั้น ย่าก็คึดฮ่้าฮู้ เถิงยอดศีลทาน
บุญบารมี แต่หลังเคยสร้าง

ผิว่า กูมีบุญแท้ สมภารมีมาก

ขออย่าได้ขาดข้อน ศีลแก้วแปดดวง แท้เนอ
อันหนึ่ง ขอให้ได้พบผ้อ ขุมค้าอันประเสริฐ

ให้เกิดมาพ่้าพร้อม กูแก้วอย่าคา แด่ท้อน
ขอให้อยู่เกษิมสร้าง กินทานตักบาต

อย่าให้ ขาดศีลแปดตั้ง เทียมเนื้ออย่าไล แด่ท้อน
ขอให้บุญหลายได้ แนวนามอันประเสริฐ

เกิดพ่้าพร้อม ตัวข้าซู่อัน แด่ท้อน

อันหนึ่ง ขอให้มีพี่น้อง ผู้ประเสริฐเป็นทิพย์
ขอให้มีค้าสุข ฮ่วมกันอยู่สร้าง

อย่าให้มีสัพพโจรมารฮ้าย โยโสฝูงถ่อย

อย่าให้มาพ่างใกล้ กะท้าฮ้ายบาปเวร
อันหนึ่ง ผีสางเซื้อ โยโสยักข์ใหญ่ ก็ดีท้อน

อย่าได้มาจิ่มใกล้ กะท้าบี้บอบใจ
๏เจ้าก็อธิฐานตั้ง ปารมีให้ซูซ่อย

บุญแต่กับปะถีบตั้ง เหลือเสี้ยงแต่หลัง หั้นแล้ว
แม้งหนึ่ง พอสุริโยค้อย คาแลงใกล้ซิค่้า

วันวิ่งค้อย คาค้ายค่้าจวน เจ้าเอย