Page 60 - ebook.msu.ac.th

๔๙

ฝันว่า กงทะลังพื้น ชุมภูไหวหวั่น

เสียงสนั่นเท้า คุงฟ้าฮอดแถน

นางก็นิทเน่งแล้ว เลยนอนสะดุ้งตื่น
เถ้าก็ยินสบั้น คีงเนื้อสั่นสาย

๏อันนี้ หลอนท่อจักมรนังเมี้ยน ตายไปลดชั่ว จิงลือ

คอบว่า ฝันหลากแท้ ดูเบื้องบ่ห่อนเห็น
โอนอ ตามกรรมท้อน ค้าตายบ่มีหลีก เป็นนั้น

ขอแก่เทวราชไท้ กูณาข้อยอย่าไล แด่ท้อน
เมื่อนั้น สูรย์เป่งขึ้น ใสส่องในดง พุ้นเยอ

ย่าก็เลยกินงาย ฮีบน้าฮอยช้าง
เดินดงผ้าย ไพรสณฑ์แสนย่าน

ขว้ามป่าไม้ เห็วห้วยฮ่อมเขา

พอเถิงสามเดือนได้ นางพอยดูเหมื่อย
เจ้าก็ขว้ามป่าไม้ หลายชั้นชั่วไกล

๏เมื่อนั้น เทโวท้าว พันตาตัดส่อง

เห็นแม่พระแผ่นหล้า เดินดั้นดุ่งไพร
บ่ได้มีเพื่อนพ้อง ดั้นดุ่งเดินเดียว

ในไพรเขียว หอดแฮงหิวแห้ง
เมื่อนั้น อินทร์จิ่งไปเหนี่ยวแก้ว นามหน่อโพธิญาณ

เสวยบารมี อยู่ดาวดิงส์ฟ้า
บัดนี้ ขอเชิญนักบุญเจ้า ลงไปเมืองลุ่ม จิงแล้ว

แหนงท่ออายุเทพเจ้า จักเสี้ยงวันนี้เที่ยงจิง แท้แล้ว

ขอจงคึดฮุ่งฮู้ ในเขตอายุขัย
ปางนั้น เทวบุตรเจ้า โพธิญาณแจ้งส่อง

พระจิ่งจารจาเถิง ป่าวตนเสียงห้าว

บัดนี้ จักลาลงห้อง ผาสาทวิไชยนต์
จักไปเที่ยวสงสาร ทีปคนภายใต้

เขือจักน้ากูให้ ลงใช้ชาติสงสาร นั้นลือ
ฮู้จักทงวิมานค้า อยู่เทิงคองถ้า

ข้าขอนบนอบนิ้ว ทูลบาทปาทา
ถวายบังคม คอยจารจาต้าน

ทูลบุพพิตเจ้า จอมหัวตนประเสริฐ