Page 231 - ebook.msu.ac.th
P. 231

228


                                     “สูรย์เศร้าผาย        เข้าท่องเฮืองโลก
                                     ทุกที่พร้อม           เตินตั้งแต่งงาย

                                     บระบวนได้             ๓  เดือนทัดเที่ยง
                                     ขุนใหญ่เจ้า           เตินตั้งแต่การ
                                      เขาก็เดาดาห้าง       กองฟืนแพพอก
                                      ยอท่านเจ้า           แพงล้านออกเวียง

                                     คื่น ๆ ก้อง           กลองเสียงสบั้นชัย    พุ้นเยอ
                                     สบูนันเนืองลั่น        ยิงเฟือนฟื้น
                                     ควร ๆ เค้า            ตุริยามวนมี่
                                     ตีเสพเจ้า             ไปหน้าก่อนพล

                                      ฮอดเขตแล้ว           ยอใส่กองฟอน
                                     เขาก็เชิญเถรา         บอกทางเมือฟ้า
                                     เขาจิงเอาไฟมา         จุดแปวเบงไหม  ้
                                     ประนมแก้ว             เผาผงแล้วจิงเอาแก้วเงินค า

                                     สรรพสิ่งผ้าผ่อนลัว    แฮ่พร้อมเครื่องทาน
                                     มหาเถร เจ้า           เมตตาธรรมผายเผื่อ
                                     นางหนุ่มเหน้า         หมายน าสรงน้ า

                                     ไฟมอดแล้ว             เก็บดูกมาโฮม
                                      แปงเจดีย์            ก่อกอมมุงไว้

                       จากตัวอย่างที่ปรากฏนั้นแสดงให้เห็นพธีกรรมการเผาศพของคนอีสานที่ยังมีคติความเชื่อหลังจากการ
                                                       ิ
               เผาเผาศพแล้วจะมีการเก็บกระดูกไปมารวมไว้  แล้วน าไปบรรจุในเจดีย์ที่สร้างไว้  เป็นการแสดงความเชื่อที่ว่า

                                                                                          ั
               เปรียบเสมือนการสร้างบุญไว้ให้คนที่ตายไป  นอกเหนือจากนี้ในการเผาศพยังมีความสัมพนธ์ไปกับธรรมชาติ
               แวดล้อม  โดยการน าศพไปเผาที่ป่า  และวัสดุในการเผาก็คือ  กองฟอน  ซึ่งแสดงให้วิถีชีวิตของคนอสานว่า  มี
                                                                                                 ี
               ความสัมพันธ์กับธรรมชาติแวดล้อมตั้งแต่เกิดจนตาย


               อัตลักษณ์ความเป็นอีสานว่าด้วยรูปแบบและองค์ประกอบที่ปรากฏ

                       ในด้านขององค์ประกอบและรูปแบบที่ปรากฏนั้น  ผู้ศึกษาได้วิเคราะห์เกี่ยวกับลักษณะความเชื่อใน

                                                                            ี
                                                     ั
               ด้านของรูปแบบที่เกี่ยวกับผู้แต่งที่ซึ่งไปสัมพนธ์กับคติความเชื่อของคนอสานในการจารใบลานว่า  การจาร
                                                                                                  ั
               อักษรลงในใบลานนั้นได้อานิสงส์เป็นอย่างยิ่ง  และระยะเวลาของการแต่ง  รวมไปถึงลักษณะของตัวอกษรและ
               ภาษา

                       ๑. ด้านเกี่ยวกับผู้แต่ง

                       ในคัมภีร์ใบลานเรื่องจันทคาต  ฉบับนี้จะไม่ปรากฏชื่อของผู้แต่งแต่จะปรากฏเพียงแต่ชื่อผู้ที่จารหรือที่
               เรียกว่าผู้ริจนาเท่านั้น
                       ผู้จารหรือผู้เขียน  ในคัมภีร์ใบลานเรื่องจันทคาต  ฉบับนี้จะบอกชื่อผู้เขียนหรือผู้ริจนาไว้  โดยส่วนมาก

               นั้นผู้ที่จารจะเป็นพระสงฆ์หรือผู้ที่เคยบวชมาแล้ว  ดังที่ปรากฏในคัมภีร์ใบลานเรื่องจันทคาตผูกที่  ๑  ลาน
               สุดท้ายดังนี้
   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236