Page 228 - ebook.msu.ac.th
P. 228

225


                                     มาอิ่มฮ้อง                   หัวจื้นต่อสาว
                                     ลางคนโกเก                    ฮ้องประสงค์อ่านหนังสือ       ก็มี

                                     ลางพ่องขับ                   น าแคนโยกโยนไยช
                                                                                  ู้
                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๒ .  ลานที่  ๑  หน้าที่  ๑)

                         จากตัวอย่างแสดงให้เห็นอตลักษณ์ในการเสพงันดนตรีนั้นก็คือ  การน าแคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่อง
                                              ั
               ดนตรีของคนอสานโดยเฉพาะมาแสดงให้เห็นผ่านทางวรรณกรรมเรื่องนี้  และนอกเหนือจากนี้ในตัวอย่างที่ยก
                            ี
                                                                    ี
               มานั้นก็ยังแสดงให้เห็นวิถีชีวิตการรักสนุกของผู้คนในสังคมอสานผ่านการเสพงันดนตรี  โดยวิธีการแห่ง
                                                                                ื
               นาฏยศิลป์ฟ้อนร าของทั้งหญิงและชาย  และการเสพงันเพอความสนุกสนานก็คอ  วัฒนธรรมการกิน - ดื่มที่มา
                                                               ื่
               ควบคู่กับการเสพงันกับดนตรีของชาวอีสาน  แสดงให้เห็นการปลดปล่อยความทุกข์โศกของคนอีสานโดยอาศัย
               กระบวนการเสพงันดนตรีที่เป็นเครื่องมือในการปลดปล่อยความทุกข์โศก  และจรรโลงใจให้มีก าลังใจในการ

               ด ารงอยู่กับวิถีชีวิตที่ดิ้นรนอย่างประนีประนอมต่อไป

                       ๕. ด้านการท ามาหากิน

                                          ึ่
                       ในสังคมอีสานนั้นต้องพงพาธรรมชาติในการประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นอย่างมาก  นั้นก็คอในการ
                                                                                                   ื
               ท าไร่ไถนาต้องรอน้ าฝนเท่านั้น  รวมไปถึงสภาพทางสังคมอสานที่รอน้ าฝน  ก็คือสภาพของป่าในสังคมอสาน
                                                                                                      ี
                                                                 ี
               ต้องรอให้ฝนตกเพื่อเกิดสรรพสิ่ง  หรือความหลากหลายทางชีวภาพ  เพื่อที่จะเป็นแหล่งอาหารของคนอีสานได้
               ดังที่ปรากฏในตัวอย่าง

                              “อันว่า       โฉมเฉลาท้าว           กุมารตนพี่
                                            ๑๐  ขวบเข้า           ระดูตั้งถ่ายมา
                              อันว่า        จอมบาน้อย             ศรีเฉลียวน้องนาถ
                                            ๖  ขวบเข้า            เลยล้ าล่วงเถิง

                              แต่นั้น       พลอยเล่าเขินขาด       แล้งเท่าทั่วทั้งเมือง
                                            ฝนบ่ลงฮวยฮ า          ไฮ่นาฮามสร้าง
                                            คนตายล้น              ทั้งเมืองอึดอยาก

                                                         ้
                                             เขาก็เข้าป่าไม       หาได้หมู่มัน
                                            เอามาเลี้ยงลูกแก้ว    เจ้าอ่อน  ๒  ชาย
                                             หลายวันคืน           หอดแฮงหิวข้าว
                                            วันหนึ่งขาก็ไป        หาได้หัวมันน้อยหนึ่ง

                                            ทั้งเล่าได้           ก าน้อยหนึ่งมา
                                                         ้
                                            ขาก็ซุกเซื่องไว       เว้าต่อจากัน”
                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๒  หน้าที่  ๒)

                                                                    ั
                       จากตัวอย่างที่ยกมาข้างต้นนั้นแสดงให้เห็นความสัมพนธ์ระหว่างสังคมของคนอสานกับธรรมชาติที่
                                                                                         ี
               ต้องพงพากัน  ดังที่ในตัวอย่างกล่าวว่าการท าไร่นานั้นต้องรอฤดูกาล  รอน้ าฝน แม้กระทั้งผืนป่าต้องรอน้ าฝน
                    ึ่
                 ื่
                                                  ี
               เพอการก าเนิดของแหล่งอาหารของชาวอสาน  ซึ่งจะเห็นได้ว่าเมื่อฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาลจะเกิดภาวะของ
               ความแห้งแล้งหลายชีวิตต้องดับสูญดังที่ปรากฏในตัวอย่างที่ยกมา
   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233