Page 226 - ebook.msu.ac.th
P. 226

223


                                     ทั้ง  ๔  ตัวนั้น             เขือก็ยอบ่ไว้ถ้าเผื่อแท้สิ่ง ใด    นั้นเด
                       เมื่อนั้น     ท้าวก็รับพากย์ถ้อย           ขานแม่มาดา

                                     น้องหากกินทั้งมวล            ผู้เดียวเสียเสี้ยง
                                     ข้อยหากปุนปันไว้              ๒  เขือพอคู่กันแล้ว
                                      น้องเล่าผัดให้ซ้ า          กินม้วนสุตัว                 แม่เฮย
                       แต่นั้น       แม่ก็แผด  ๆ ฮอง              นายด่าเสียงเเข็ง
                                                  ้
                                     เขือบมีคุณเนา                สังก็หากเสียแฮงเลี้ยง
                                          ่
                                            ั
                                     ก็บ่มีหวง                    ได้กินแฮงสักหยาด             จิงนอ
                                     เขือสังมาสะแตก               พ้นบ่มีฮู้จ่งยอม             แลนา
                                     เขือจักไปตายก้ า             ทางได๋ก็ตามซ่างเขือถ้อน

                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๔  หน้าที่  ๑)

                                     อย่าได้อยู่ดอมกูถ้อน         เมื่อหน้าสิแกมกิน            แท้แล้ว
                        เมื่อนั้น    แม่คั่วบายเอาค้อน            กุมตีสองอ่อน

                                     เจ็บแสบฮ้าย                  ฮอยค้อนแตกไป
                                     บาก็บายแขนน้อง               ลงเฮือนทั้งแล่น
                                     ขาก็ไปอยู่ล  ี้              นอนเล้าสั่นสาย

                       อันว่า        จอมแพงแก้ว                   สายสมรจันทคาต
                                     ยังสะอื้น                    ทั้งไห้บ่เซา
                       แต่นั้น       พ่อเล่าซ้ า                  เอิ้นด่าเสียงแข็ง
                                     เขือจักไปตายทางได๋           ก็ฮีบไปเดียวนี้
                                     สังสิมาดนไห้                 ซาหูกูอยากไล่

                                      เขือก็เจ็บท่อนั้น           ก็ยังซ้ าบ่พอ                แท้นอ
                                      แล้วเล่าจับเอาค้อน          ลงเฮือนทั้งด่า
                                     ไปนั้นแต่สุริยคราส           อุ้มเอาน้องดอมหนี

                                     ปบแล่นฟ้าว                   ย่านสั่นทั้งคีง
                                     ขาก็แยงศาลา                  นอกเวียงนอนลี้
                       ยามเมื่อ      จันทรจรขึ้นแฮง               แสงใสส่องเฮืองเฮื่อ
                                     ดาวแวดล้อม                   เทิงฟ้าส่องใส

                       เมื่อนั้น     ซะซอนหน้า                    น้อยออนทั้ง  ๒
                                                                       ่
                                     วอน  ๆ  หลับ                 เมื่อยามดาวข่อน
                                     ดีแกลมพัดพร้าว               ไกวใบเสียงมวน                พุ้นเยอ
                                                                             ่
                                     ดีแก่เหมือยหมอกย้อย          เฮียวไมฮุ่งจร
                                                                        ้
                                     แม่ง  ๑  วันเฮื่อขึ้น        พ้นเมฆเฮืองแสง               พุ้นเยอ
                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๔  หน้าที่  ๒)

                       จากตัวอย่างได้แสดงให้เห็นลักษณะทางสังคมที่ถูกบีบบังคับให้เกิดความอดอยากที่แสดงออกทาง

               วัฒนธรรมในด้านของอาหารการกิน  ซึ่งในตัวอย่างได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าลักษณะทางสังคมที่ไม่ว่าจะ
               ด้วยเหตุผลความแห้งแล้งหรือด้วยเหตุผลใดก็ตาม  เป็นตัวบังคับให้ผู้คนในสังคมนั้นประสบกับเหตุการณ์ที่ว่า
   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230   231