Page 230 - ebook.msu.ac.th
P. 230

227


                                            “มาเยอขวัญ  ๓  เจ้า  จอมพระนางหลงป่า
                                            ให้เจ้ามาอยซ้อน       เฮียงท้างพ่างพา
                                                      ู่
                                            มาเยอขวัญเจ้า         ลงน้ าล่องลอย
                                            อย่าได้ไปอยู่เล่น     ดอมนาคนาคี
                                            บ่ใช่ภาษาเฮา          อย่าหลอนซมซ้อน
                                            มาเยอ  ขวญหลงถ้ า     คูหลวงหลายย่าน
                                                      ั
                                                                               ู
                                            อย่าได้ไปอยู่         ดอมท้าวเงือกง
                                            มาเยอขวัญ  ๓  เจ้า    เดินไพรแฮมเถื่อน
                                            มาอยู่ห้อง            ดอมท้าวมั่นยืนมาเยอ
                                            มาเยอขวัญเดินด้าว     หิมพานต์ไพรยมาศ

                                            มาเยอขวัญเฮย          อย่าได้อยลี้ดงกว้าง
                                                                          ู่
                                            เผตผีเจ้าเฮย          จงให้มาอยู่ห้อง
                                            นอนเสื่อไหมค า        เทียวเทอญ
                                            เฮือนเฮามี            สุอันมวลพร้อม

                                            เงินค าเข้ม           ในเยอ  ๑๘  โกฏิ
                                            ทั้งข้อยข้า           มีพร้อมสุอัน
                                            มาเยอขวัญบาท้าว       เดินดงแฮมเถื่อน

                                            มาเยอจงให้มากอดน้อง   ๓  นางอยู่เสถียร     แด่ท่อน
                                            มาเยอขวัญเจ้า         ไปลี้อยู่แกมหมู่นกยาง
                                            อย่าได้ไปพก           อยู่ดอมกระรอก
                                            อย่าได้ไป             ซอกลี้อยู่ในดง
                                            อย่าได้ไปหลง          อยู่เล้ามาเยอขวัญเฮย

                                            มากินข้าวบ่ายปลา      ใส่มือขวาเจ้าเยอขวัญเฮย
                                              มากินข้างนาปลา           บ่ายไข่ใส่มือซ้าย         อย่าได้ย้ายไปแท้ที่ใด”


                                                                                      ื่
                                                                                ี
                                                         ิ
                       ในตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นวัฒนธรรมด้านพธีกรรมการสู่ขวัญของชาวอสานเพอสร้างขวัญและก าลังใจ
                                                     ั
                             ์
                                                                         ั
               ซึ่งเป็นอตลักษณของคนอีสาน  ที่มีความสัมพนธ์ภายในสังคมและสัมพนธ์กับธรรมชาติแวดล้อม  ซึ่งผ่านกุสโล
                      ั
                                   ี
                                                   ื่
               บายอนแยบยลของคนอสานในสมัยก่อนเพอให้เกิดความรู้สึกมีขวัญก าลังใจจากพธีกรรมที่ท าขึ้น  จะเห็นได้ว่า
                    ั
                                                                                  ิ
               วัฒนธรรมการใช้ชีวิตของคนอีสานยังต้องพึ่งพาธรรมชาติแวดล้อมอยู่เนื่องๆ

                       ๒. ด้านพิธีกรรมการเผาศพ
                                                          ี
                                                                                        ิ
                       ในด้านของวัฒนธรรมการเผาศพของคนอสานในชนชั้นสูงที่เสียชีวิตไป  จะมีพธีกรรมที่มากกว่าคน
                                                                         ี
               ธรรมดาเพราะถือว่าคนชั้นสูงเป็นที่เคารพของคนในสังคมและเป็นผู้มีศลบริสุทธิ์  จึงมีการพระเถระผู้ใหญ่มาทา

               พธีกรรม  ในความเชื่อของกลุ่มคนอสานนั้นมีความเชื่อว่า  พระเถระผู้ใหญ่จะเป็นผู้ที่สามารถบอกทางไปสู่
                                              ี
                 ิ
               สวรรค์ได้  รวมไปถึงการส่งสิ่งของให้กับผู้ตายโดยมีความเชื่อว่าจะได้เอาไปใช้ในอกโลกหนึ่งด้วยวิธีการเผา
                                                                                    ี
               สิ่งของไปพร้อมกับศพผู้ตาย  ดังตัวอย่างที่ปรากฏ
   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235