Page 183 - ebook.msu.ac.th

๑๗๒

น้องหากคึดคั่งแค้น อกจักแตกเททวง บ่อย่าแล้ว

นางก็ยินดีดอม พระยอดชายองค์เจ้า

ย่องๆหน้า โสมเสลาต้านปาก
คันว่า มีดั่งนั้น สาส์นแก้วหากจักคืน หั้นแล้ว

ค้อมว่า เจ้ากล่าวแล้ว เขาพรากลาหนี

โสมเสลานางแพง ขีดเขียนสาส์นแก้ว
๏โอนอ สาส์นนี้ซื่อเมือทูลไหว้ สมภารพระพี่ เฮียมพุ้น

สาส์นน้องตางเสี่ยงอ้าย ถวายแก้วโชคดี ว่าเนอ
น้องหากคึดพี่ท้าว อกจักแตกเป็นสอง ขี่นเอย

ซื่อค้าเสนหา ฮอดเฮียมเลยสบั้น
ขอขอดไมตรีฝั้น สองแพงฮักฮ่วม เฮียงเทอญ

น้องก็เก็งพี่ซ้อน ภายชั้นท่านมี หั้นแล้ว

อย่าให้เกิดอกน้อง โสมผิวผางชั่ว บ้างแม่
เชิญพระติ่วซ้อย ปรานีน้องโผดผาย แด่ท้อน

ขอขอดไมตรีไว้ สามปีเป็นเซื่อน เฮียมเอย

เชิญพระเจ้าติ่วซ้อย บายเยื้อนผ่อดู ก่อนเทอญ
ทุกเงื่อนถ้อย ประสงค์ใส่ค้าเสนห์

นางก็ดูวัตถาผืน ค่าพันค้าม้วน
เมื่อนั้น เสนหาซ้อย สีไวนางนาถ

ใช้ส่้าข้า คนล้วนยอดพญา
มึงจงเมือฝากท้าว ทิพย์อาดเสมออก กูเทอญ

นางก็ฮอมค้าเสนหา สั่งมันดูถ้วน

โอนอสาส์นนี้ ซื่อว่าญิงทุกไฮ้ สีไวแสวงปาก
เชิญทิพย์ติ่วซ้อย พอเยื้อนอ่านดู ว่าเนอ

เมื่อนั้น นางก็พรากแก่นแก้ว เสด็จสู่เคหัง

ทวยกนทบ ใส่หูตางต้าง
ยังเล่าทาจันทน์มันไล้ โลมนางปักปิ่น

ประดับแผ่นผ้า ผืนแม้งเบี่ยงสะใบ
ปิ่นวิ่นหน้า ทัดดอกมาลา

ซื่อว่า นางค้าไข ก็ย่อมยังพอดิ้น
นับแต่หาทาสาได้ สามคนดอมอ่อน

ปิ่นวิ่นหน้า งามแย้มซู่คน