Page 180 - ebook.msu.ac.th

๑๖๙

ขอแก่สหายแก้ว อย่าลอนได้กล่าว จิงเทอญ

ข้อยหากย้านโทษแท้ บาเจ้าอย่าเคือง แด่ท้อน

อันหนึ่ง หิ่งห้อยน้อย อย่าอ่าวเทียมจันทน์ นั้นท้อน
สายคอเอย อย่าลอนบาต้าน

เขาก็แถลงกลอนไหว้ ภูธรอันอื่น

บนบอกต้าน โดยด้ามดั่งมี
ยังมีนางหนึ่งนั้น เฮียกซื่อสีไว

นวนสีขาว ดั่งเงินเลียงแล้ว
สีไวแก้ว โสมงามเสมอหล่อ

เป็นลูกแก่นแก้ว ประสงค์ใช้ส่งสาส์น ชอบดาย
นางนั้น เป็นคู่ลูกแก่นแก้ว ธีดาราชจอมกษัตริย์

สองนางงาม เกิ่งกันดูล้วน

นางนั้น นมตุ่มตั้ง จ้าวจ่อจีหวา
อรองค์แอว กิ่วงามอ้อนแอ้น

เสนหาซ้อย สีไวงามซวด เฮ็วนอ

ควรที่ผู่แก่นแก้ว ประสงค์ใช้ส่งสาส์น ชอบแล้ว
นางนั้น เป็นลูกแก่นแก้ว พรหมหน่อเศรษฐีหลวง

เงินค้าทอง เจ็ดโกฏิปานลือไฮ้
เมื่อนั้น บุญยวงแก้ว คัชชนามซมซื่น

ท้าวก็คึดคอบได้ โดยแม้งแม่นมโน
ท้าวก็ซมซื่นต้าน จาต่อเสี่ยวสหาย

เดียวท่อจอมมโนเฮา บ่สงค์ดอมช้อย

เมื่อนั้น ซุมสหายต้าน จารจาดอมราช
เชิญพระติ่วซ้อย ประสงค์น้องค่อยสงวน นั้นแล้ว

บ่ลางจักเปิดพระบาทเจ้า สัพพสิ่งทงโสม แลนอ

เยียวท่อ ทงทอมหัวพระ บ่ประสงค์ดอมน้อง
เมื่อนั้น โสมศรีแก้ว แถลงกลอนกอยกล่าว

ขอแก่เฮาพี่น้อง สหายแก้วอี่ดู แด่ท้อน
ข้อยจักขอเหนี่ยวท้าว ขอฝากสาส์นเสนห์

ขอแก่จอมมโนเฮา ค่อยกูณาข้อย
๏แต่นั้น ซุมสหายต้าน พาทีฮับพากย์

คันพระเจ้าติ้วซ้อย ประสงค์แท้หากจักไป หั้นแล้ว