Page 187 - ebook.msu.ac.th

๑๗๖

เหมือนดั่งอัคคีลามไหม้ ในแปวหม้อใหญ่ จิงแล้ว

คึดคั่งแค้น คือบ้าปวดเสนห์

เมื่อนั้น พระบาทน้าว อุ้มกอดเซยซม
ดีท่อสองแพงกัน ซ่างจาค้าระห้อย

นางก็เชิญสมพาวท้าว เมือเฮือนบ่ถืกบ่อน

นางค่อยจับจ่องนิ้ว บาท้าวสู่สถาน
เสด็จด่วนขึ้น เถิงพี่ชานขวาง

ทาสีขัด สว่ายตีนเอาล้าง
พอยเล่าเถิงสถานกว้าง เฮียงกันเอกราช

ท้าวกอดอุ้ม นางแก้วพ่างเพา
นางก็ถวายบาทเจ้า ยอยื่นจันทน์มัน

เอาดวงมาลา ใส่ขันธ์ถวายเจ้า

ดีแก่สองศรีแก้ว จากันซมซื่น
สองกล่าวเกี้ยง ค้าแม้งแม่นเสนห์

นางก็ยื่นนิ้วล้าง ทาลูบจันทน์มัน

โลมคีงบา ทั่วตนจอมเจ้า
ทันย้าเจ้า ทวายดวงทัดเกศ

ดีแก่สองแก่นแก้ว แพงล้านฮ่วมสะนา หั้นแล้ว
เมื่อนั้น ฝูงส่้าข้า ฮู้เพสลงหนี

บาก็ลันๆมือ กอดคอซมน้อง
ดีท่อสองฮักฝั้น เสนหามีเปิด

แก้มก่ายแก้ม โลมไล้เผี่ยนสลา

สองก็ฮักเลิศล้้า สุดแห่งหัวอก
ยู่ท่างสองนงแพง กอดกันแฝงฝั้น

ดูดั่งฮักลื่นล้น นางเล่าหลงจิต มากแล้ว

คอบเทื่อนาง ไป่เคยเสนหา ซู่ลวงการสู้
พระก็โดยค้าน้อง เสนหานอนแนบ

คือดั่งฮักซวดพ้น สองเจ้าเล่านอน
ดีแก่สระแลบเนื้อ สองฮ่วมแควเดียว

คอนๆหลับ ชั่วยามยังผ้า
ดีแก่ สีไวแก้ว พอยีบบ่มีหลับ

เพียงแต่ไสยานอน ฮุ่งคืนตากะด้าง