Page 192 - ebook.msu.ac.th

๑๘๑

ทาจันทน์ไล้ โลมคีงประดับเกศ

ทัดดอกไม้ เหนือต้างใส่กะจอน

ญิงเล่าไปเบี่ยงผ้า ผืนเทศเชิงเผือ
มันก็ลีลาลงหอปาง สู่สถานเฮือนแก้ว

เป็นที่ชายประสงค์หลิ้น ดอมนางเพสค่อง

ทกเคี่ยมคิ้ว ชายล้มหลูดกะใจ มากแล้ว
ซะซ่อนเนื้อ เจ้าอ่อนสีไว

แถลงค้าควร สั่งมันดูแม้ง
มึงจงน้าสาส์นแก้ว ทูลถวายเถิงพี่ กูเนอ

ค้าน้องไหว้บาทพื้น เป็นเจ้าหมื่นที ว่าเนอ
เชิญพระไปแอ่วหลิ้น เสียสว่างค้าเหงา ว่าเนอ

มึงจงน้าไปถวาย พระขิ่นค้าเป็นเจ้า

น้องขอปรารถนาไหว้ เทียมสองสันคู่ ว่าเนอ
มึงอย่าช้า วันนี้ฮีบไป เที่ยวเทอญ

มันก็นบนอบนิ้ว แล้วลาบาทนางงาม

เตินเขาถือ หอบค้าทั้งผ้า
นางนั้น จึงบายเอาแก้ว สาส์นเส็งไปก่อน

ฝูงส่้าข้า สาวใช้ค่อยน้า
จิ่งไปฮอดแจ่มเจ้า บาบ่าวอินทร์เขียน

นางทาสี ขาบกลอนถวายเจ้า
๏เมื่อนั้น บาไทท้าว คัชชนามหลิงล่้า

เคืองอ่อนผู้ คีงค้อมสิ่งใด นั้นเด

พอยเล่าฮับอ่อนน้อย พระเล่าสัญญา ดังนี้
เมื่อนั้น ทาสีขาน ตอบบาจงต้าน

น้องพระนั้น เคืองใจตั้ง ค้ากระสันเถิงบาท ภายพี้

ก็จิ่งใช้ข้อยน้อย ทูลแก้วแก่นสาส์น พระเอย
เมือทูลพระที่จั้ง ประมาณดั่งแสนที ว่าดาย

ดูดั่งค้าเคืองใจ ก็จิงมาเถิงอ้าย
สองเสนหาฮ้อน ฮามไกลพลัดพราก

น้องก็หลับบ่ได้ คะนิงอ้ายที่ประสงค์ ว่าดาย
อันหนึ่ง ใค่จักไปม่วนหลิ้น บุพผาเลสในไพร

เชิญภูมี ค่อยประสงค์ดอมน้อง