Page 189 - ebook.msu.ac.th

๑๗๘

นางนั้น คีงงามเพี้ยง เสมอตองนิ้วแลบ

แขนอ่อนสว้าย คีงค้อมก่องงาม

กงกวดคิ้ว งามก่งเสมอเดือน แลนา
ตาคมไหล เหลือกงามทงแย้ม

แอวกลมเกี้ยง แพนงามเพียงฮาบ

ทกเคี่ยมไว้ ทงแย้มจิ่งจา
ยามเมื่อ ปากกล่าวต้าน เสียงม่วนหวานหู

ยามเมื่อลีลาโสม สิ่งแมนยัวระย้าย
สองนมเต้า กุมงามคือเซื่ยน

ทกเคี่ยมไว้ พอล้มหลูดกะใจ
จิตสว่านฟ้ง เฟือนอ่อนทั้งคีง

ตั้งหากเป็นเสนหา แต่บุญนางสร้าง

เงินค้าแก้ว กองแหวนเจ็ดโกฏิ
หลายแผ่นผ้า ผืนล้้าค่าควร

ดูเลิศล้้า นางนาถสีไว

อันว่า ปัญญานาง เกิดมีเหลือล้น
บาคานแก้ว คัชชนามฮักนาถ

นับแต่กั้วกิ่นเจ้า ประมาณได้แปดวัน นี้แล้ว
พอเมื่ออรทึกฟ้า บดมืดเดือนสาม พุ้นเยอ

ดีแก่เทโวฝน หยาดฮ้าฮวายหน้า
ดีแก่ ลมพานพ้าว โพธิ์ไฮก้านสั่น พุ้นเยอ

บดมืดฟ้า หนาวล้้ายิ่งประมาณ

ฟังเสียงฟ้าฮ่้าฮ้อง เทวราชไขระดู พุ้นเยอ
ดีแก่ฝนฮวายฮ้า แผ่นดินเย็นเนื้อ

นครหลวงเบื้อง จ้าปาซมซื่น

พีชโภชไม้ เขียวขึ้นป่งใบ พุ้นเยอ
ลางพ่องตกดอกกั้ว แดงอ่อนเหลืองออน ก็มี

ลางดวงใบ หล่นเหลืองเสียก้าน
๏ดีแก่ บุพผาซ้อน แสนกอกางเถื่อน พุ้นเยอ

อยู่ท่างภุมเรสฮ้อง บินผ้ายเผ่นผาย
ฝูงดอกไม้ บานเฮื่อเฮืองงาม

ลางอันเป็นจูม จีจอแก้มก้าน