Page 191 - ebook.msu.ac.th

๑๘๐

นางก็ทวายเอาได้ ลานค้าเขียนขีด

ประสงค์ใส่ก้อย สาส์นแก้วฮอดบา

สูจงเมือทูลไหว้ คัชชนามพระพี่ กูเนอ
น้องส่งสาส์นตางผ้าฮ้าย ถวายอ้ายเซ็ดตีน ว่าเนอ

สาส์นนี้ ซื่อว่าสีไวแก้ว ประสงค์มายื่นฝาก

เชิญพี่ไปเที่ยวหลิ้น ให้เสียฮ้อนสว่างหาย
น้องจักเคืองกะใจดั้ง บุพผาในเถื่อน

เที่ยวหาเก็บดอกไม้ พะเยียห้อมหื่นหอม
น้องจักไปม่วนหลิ้น บุพผาเวสไพรสณฑ์

พอให้หายกระสันเถิง พระพี่ค้าเป็นเจ้า
น้องหากทงทุกข์กั้น ดวงมโนจักแตก ตายแล้ว

อยู่บ่ได้ ทะลอนยั้งเหี่ยวหอม

น้องเก็ง พะลีกรรมเมี้ยน พันธ์คอเคียนผูก
อ้ายจักฮามที่ซ้อน เมือหน้าโสกเหงา

ไมตรีน้อง คะนิงเฮียมบ่หายสว่าง ได้แล้ว

น้องจักเจียมท่อฝ้ายผูกค้อง เมือย้องอยู่สวรรค์ พุ้นแล้ว
เชิญพระไปสนุกหลิ้น มาลีดอมให้หอมกิ่น

แสนที่กิ่นดวงดอกไม้ บ่คืออ้ายกิ่นเสนห์ ดอกนา
เชิญพระไปแอ่วเต้า ให้เสียสว่างค้าเหงา พี่ท้อน

ตางให้หายอาฮมณ์ สว่างกระสันพอน้อย
น้องหากทงสะออนกั้น ดวงมโนทุกขเวทน์

เป็นโสกฮ้อน คือไฟไหม้หมื่นแปว นั้นแล้ว

๏น้องก็ตกแต่งได้ ทุกสิ่งของหอม
จันทน์มันหลาย กิ่นเนียมหอมอ้ม

มาลาฮ้อย ของงามประสงค์แต่ง

กะออมอูบแก้ว มาเมี้ยนใส่สาส์น
ค้อมว่า เจ้าแต่งแล้ว ใช้ส่้าทาสี

มึงจงไปเคหัง แต่งดีดาเอ้
แต่นั้น ทาสีน้อย ประนมกรแล้วเลิก

มันก็ลาจากเจ้า เมือห้องแห่งเฮือน
มันก็สบสอดต้าง ปั้นลูบเกสา

บายแหวนค้า สอดดอมมวลเกล้า