Page 193 - ebook.msu.ac.th

๑๘๒

เพื่อจักน้ามาไหว้ บูชาพุทธฮูป ภายพี้

ขอให้บุญซ่อยน้อง แนนน้าวซ่อยนาง แด่ท้อน

ค้อมกล่าวแล้ว ทาสีฮีบถวายสาส์น
ทั้งอาภรณ์ มอบบาไทท้าว

พระก็ล่้าๆนิ้ว บายสาส์นประสงค์อ่าน

ดูม่วนแม้ง สาส์นแก้วขอดเสนห์
๏โอนอ สาส์นนี้ซื่อว่าสีไวแก้ว ประสงค์มายื่นฝาก

เชิญพระพี่ไปแอ่วหลิ้น ให้เสียฮ้อนสว่างกะหาย
น้องจักเคืองกะใจดั้ง บุพผาในเถื่อน

เอาหมู่ดวงดอกไม้ พะเยียแก้วอ่อนหอม
อันนางจักไปม่วนหลิ้น บุพผาดอกในไพร

พอให้หายกระสันเถิง พระขิ่นค้าเป็นเจ้า

น้องหากทงทุกข์กั้น ดวงมโนจักแตก
ตายก็ตายบ่ได้ ทะลอนยั้งอยู่เอง แท้แล้ว

น้องหากเก็ง พระพี่มีที่ซ้อน เขินขาดไมตรี บ่ฮู้

เก็งท่อสายคอพระ ขิ่นค้าลวงเลี้ยว
เชิญพระไปสนุกหลิ้น ทาสีดอมม่วน

หลายดอกไม้ ในด้าวซู่ประการ พระเอย
เชิญพระไปแอ่วเต้า ให้หายสว่างค้าเหงา พระเอย

ตางให้หายอาฮมณ์ เพื่อกระสันเถิงบ้าน
น้องหากทงสะออนกั้น ดวงมโนอกซิแตก

เจ็บแสบฮ้อน ทวงไหม้หมื่นแปว พระเอย

ผิว่า พระบ่ไปเอาน้้า อะโนมามาล้างสว่าย เฮียมนั้น
อีกแปดแม่น้้า มาล้างก็จิ่งเย็น ได้แล้ว

๏แต่นั้น พระอ่านสาส์นคึดแล้ว กระสันแสบเถิงนาง

คะนิงฮอดสีไวนาง บ่ลืมพอน้อย
จิตเป็นป่วงบ้า คะนิงนาถนางคาน

ยังเล่าซมอาภรณ์ ค่าแพงเอาอุ้ม
พระก็ยวงค้าต้าน ถามเถิงนางนาถ

พระที่จั้ง กูพุ้นค่อยคะนิง บุเด
จิตแห่งอ้าย กระสันอ่อนมโนฮมย์ ว่าเนอ

พี่ก็ฮามแลงงาย ขาดเขินกอยกั้น