Page 214 - ebook.msu.ac.th
P. 214

๒๐๓





                     นางก็         ยัวรยาตย้าย                 ลงห้องแห่งสะถาน

                     เมื่อนั้น     ฝูงส่้าข้า                  ระวังแห่แหนนาง

                                   ทมๆสาว                      แห่คืนเมือบ้าน
                     เมื่อนั้น     บาศรีแก้ว                   คัชชนามเสด็จออก

                                   นางนาถเจ้า                  แพงล้านค่อยเติน

                     พอเห็น        ยาบๆเหลื้อม                 เสด็จออกเดินทาง           พุ้นเยอ
                                   นงแพงพระ                    ค่อยคืนเมือห้อง

                                   สองศรีแก้ว                  นงแพงเสด็จด่วน
                                   เดินด่วนผ้าย                นาเท้าท่งหอม

                                   พอเห็นยาบๆเหลื้อม           เดียระดาษทูงยู            พุ้นเยอ
                                   มาลางาม                     ฮุ่งเฮืองดูล้น

                                   เขาก็ไหลหลามเจ้า            จ้าปานครใหญ่

                                   ก็จิ่งฮอดแห่งห้อง           อาฮามกว้างเขตเวียง
                     เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                   ทั้งนาถนางแพง

                                   ยอมาลา                      มอบถวายเถิงเจ้า

                                   เทียนชัยตั้ง                บูชาพุทธบาท
                                   กองดอกไม้                   พระเยียแก้วเฮืองาม

                     เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                   ทั้งนาถนางแพง
                                   ยอมือทูล                    ขาบกลอนกอยไหว้

                                   ปรารถนาน้อม                 ทั้งสองสมคู่
                                   ขอให้ได้เกิดห้อง            เมืองฟ้าฟากสวรรค์

                                   ขอให้สุขเลิศล้้า            ในโลกโลกา

                                   กรรมเวรสัง                  อย่ามาเบียนใกล้
                                   ขอยอมือไหว้                 องค์พุทโธตนประเสริฐ

                                   สองก็ลาจากห้อง              หอกว้างค่อยเมือ

                     ๏เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                  เสด็จจากนางงาม
                                   ดีแก่สองศรีคาน              สั่งกันดูแม้ง

                                   สองสนิทแก้ว                 อินทร์แปงลาจาก            กันแล้ว
                                   สองก็มาฮอดห้อง              เฮือนแก้วซู่คน

                     อันว่า        ผู่ใสท้าว                   บาบ่าวอินทร์เขียน
                                   หลายวันคืน                  ค่อยเดินซมซู้

                     อันว่า        เสนหาแก้ว                   สายคอทิพย์ขิ่น            ค้าเอย
   209   210   211   212   213   214   215   216   217   218   219