Page 210 - ebook.msu.ac.th

๑๙๙

คือดั่ง ภายกะใจเฮียม อยากซมบาท้าว

เมื่อนั้น นางงามซ้อย สีไวแก้แม่น

ดีแก่ สาวบ่าวน้อย ซมแล้วเล่าหัว หั้นแล้ว
เมื่อนั้น ภูใสท้าว คึดแม่นเลยหัว

คะนิงดวงมาลา ลวดทวยเถิงน้อง

ดอกหนึ่ง แวนสนิทแท้ หอมเลิงบ่เหยกิ่น
ดอกนั้น เลิงกิ่นต้อง เฮียกว่า เจียงลม

เมื่อวาโยพัด กิ่นขจรหอมฟ้ง
เมื่อนั้น บาไทท้าว เลยหัวหุมต่อ

ดอกนั้น ฮักจนแสนสุดกั้น พอยเสนห์พ้นขนาด
ยังบ่อาจแก้กุ้ม ใดได้เทื่อแสวง

ดอกนั้น บานแค่ด้าว ดงเหล่าหลายปี

เขาว่า ฮักชายบาน แค่เคือฟุมเฟื้อย นั้นแล้ว
๏แต่นั้น สีไวแก้ว แก้แม่นมโนบา

ศรีคานพระ ลวดหัวยีแย้ม

บัดนี้ พี่จักทวายดงให้ เสนหาคะนิงถี่ ดูท้อน
ดอกหนึ่ง หอมซวดแท้ บ่มีวางกุกอด

บ่ละวางหนุ่มน้อย แพงหล้ากิ่นเสนห์
จักว่า สันใดเด ดวงหอมทะรงกิ่น

สังบ่บานแค่ฮั้ว ขั้นได้แก้วซิก่ายซม ได้แล้ว
ดอกหนึ่ง เวียนฮักน้อง ยามหว่างบ่มีวาง เดนอ

มโนคางแคนคอย อ่าวคะนิงบ่มีเอื้อ

น้องบ่ มีวางเสียข้าง ดวงหอมน้องนาถ ดวงนั้น
เขาว่า ดอกหมากแค้ง แคมฮั้ไป่หนาม

ลอนท่อ หอมพอน้อย พายในหากขมเฝื่อน

หอมแต่ละมื้อ ดมแล้วบ่ห่อนเลิง แท้น้อ
ดอกหนึ่ง บานแค่บ้าน หอมฮุ่งเถิงสวน

เลิงๆหอม ฮุ่งคืนเถิงแจ้ง
จักซมดวงใดแท้ สายคอคะนิงถี่ ดูท้อน

ประสงค์ ซมกิ่นส้ม ซิไปผ้อกิ่นฮึน นั้นแล้ว
ดอกหนึ่งนั้น เขาว่าบัวลอยค้า แคมหนองสะพังใหญ่

น้องฮ่้าฮู้ คะนิงแจ้งลวดหา