Page 213 - ebook.msu.ac.th
P. 213

๒๐๒





                                   แถลงค้าควร                  ต่อบาไท้ท้าว

                     ๏บัดนี้       เฮาก็มานานแล้ว              เชิญอวนเสด็จด่วน          เมือท้อน

                                   ขอให้เมือขาบไหว้            คุณแก้วที่ประสงค์         พระเอย
                     เมื่อนั้น     บาศรีแก้ว                   กุมารภูวนาถ

                                   ปิ่งสิ่งหน้า                คีงค้อมบ่ขีน

                                   พระก็ทงดอกไม้               หลายสิ่งของหอม
                                   ซุมสหายบาบุญ                ฮีบถือดอมเจ้า

                     เมื่อนั้น     พระก็ผายค้าต้าน             จาคดีเอิ้นสั่ง
                                   ฝูงดอกไม้                   บานพร้อมคู่ดวง            นั้นท้อน

                     ค่อยอยู่ดีเยอ   ต้นดอกไม้                 สวนอาจอุทิยาน             พี่เอย
                                   ฝูงมาลา                     ดอกดีงามย้อย

                                   ดงดอยกว้าง                  พระคีรีฮาวเถื่อน          กูเอย

                                   อวนก็มาเที่ยวหลิ้น          ดงกว้างให้สว่างเหงา
                     ค่อยอยู่ดีเยอ  ดอกเกดแก้ว                 ก้านก่องทวายเหิน          พี่เอย

                                   ทั้งจ้าปาปี                 ดอกมะณีวัณแก้ว

                                   จวงจันทน์หล้าง              โยธิกาหอมอ่อน             เฮียมเอย
                                   ขิดสะเดื่อดอกต้าง           บานบ้างซู่ดวง

                                   พี่จักลาจากเจ้า             หอมอ่อนกะดันงา
                                   เหนือดอยหลวง                กิ่นละอองฮมเฮ้า

                                   กฤษณาแก้ว                   คะยอมยอยบานแบ่ง
                                   หอมมื้อแลงฮ่วงเฮ้า          ซิลาเจ้าด่วนเมือ

                     เมื่อนั้น     ชุมสหายแก้ว                 บาบุญแหนแห่               ไปแล้ว

                     เจ้าก็        ยัวรยาตย้าย                 ลงห้องแห่งสถาน
                     เมื่อนั้น     นวนเนตรเนื้อ                เจ้าอ่อนสีไว

                     เจ้าก็        เตินสาวถือ                  ดอกดวงแกมแก้ว

                                   เฮียมจักฮามซมซ้อน           เสนหาเสียกิ่น             พี่แล้ว
                     น้องก็        ฮักพี่พุ้น                  พระอวนอ้ายบ่มาย           แด่เนอ

                     ค่อยอยู่ดีเยอ    ฮังขัดเค้า               ล้าดวนบ่เหยกิ่น
                                   น้องจักลาดวงดอกไม้          ฮังห้อมหื่นหอม

                                   เจ้าอย่ามีที่ซ้อน           ซมใหม่ลืมหลัง             แด่เนอ
                                   เฮียมจักลานงแพง             พระขิ่นค้าเป็นเจ้า

                     ๏เมื่อนั้น    นงแพงส้อย                   สีไวคิ้วคาด
   208   209   210   211   212   213   214   215   216   217   218