Page 209 - ebook.msu.ac.th

๑๙๘

เมื่อนั้น อ่อยห่อยหน้า เจ้าอ่อนสีไว

คะนิงมาลา ลวดถองเถิงเจ้า ดอกนั้น

เขาว่า นามกรแก้ว ดวงงามพวงพี่ เฮาแล้ว
เมื่อนั้น บาบ่าวเจ้า คะนิงน้องจิ่งหัว

ดอกนั้น ดวงงามแก้ว โลกากงโลก

ลือซ่าเท้า เดียวแท้แต่ปฐม นั้นแล้ว
เชิญแจ่มเจ้า ดวงดอกปทุมทิพย์

มโนทวงคึด ดั่นแดดอมดิ้น
มโนทวงกั้น ทะลอนหอมเหยกิ่น

ยังท่อ ดวงเดียวคึด หากฮุนกะใจแล้ว
เชิญจอมศรีแก้ว อย่าอ้าให้บนบอก มาเทอญ

ดวงดอกหอมกิ่นฟ้ง เหนือแท้ที่คะนิง เจ้าเอย

๏เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว แถลงต่อนางงาม
ในเมืองจ้าปาเฮา จ่ายทองเป็นเค้า

บ่กว่า แต่ปัญญาน้อง คะนิงดูแวนถี่ ก็เฮียมท้อน

นางก็คึดฮ่้าฮู้ คะนิงแจ้งจิ่งหัว หั้นแล้ว
เมื่อนั้น ภูใสท้าว ซ้้าพัดเล่าเลยหัว

อันที่ นงแพงเฮียม ค่อยหาดวงนี้
ดอกหนึ่ง พุมสนุกซ้อน เสนหาเสียพี่ แพงแล้ว

น้องไปฮักแห่งพุ้น ภายอ้ายบ่หลิง นั้นแล้ว
ดวงหนึ่งคือ คู่พระพี่จั้ง กูเพิ่งชีวิต

พระหากฟุมเสนหา ห่างเสียภายอ้าย แลนอ

เมื่อนั้น นางงามซ้อย สีไวน้องนาถ เจ้าเอย
เจ้าฮีบแก้ ดวงนั้นต่อบา

ดอกนั้น คือดั่งดวงประทีปเจ้า หอมหัวเพิงม่อน เฮียมแล้ว

พระหากมีที่ซ้อน ฟุมน้องที่ประสงค์ นั้นแล้ว
อันว่า ดวงดอกนั้น เฮียกว่าขุมฟุม

บานแกมเคือ กิ่นหอมโฮยเฮ้า
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คะนิงดวงโดยแม่น

ก็จิ่ง หัวต่อน้อง นางแก้วยอดเสนห์
ดวงหนึ่ง ฮักน้องแก้ว ซมกิ่นมโนฮด

ดวงดอกแก้ว มาลาอาจหอมหวาน