Page 226 - ebook.msu.ac.th

๒๑๕

สูซ่อยคุณตูยืน ส่งหวานเมือหน้า

อย่าได้พานพบผ้อ เสือใหญ่หมีเหมือย นั้นเนอ

สูจงมาแวดถ้า หาเนื้อซ่อยตู นั้นเนอ
๏เมื่อนั้น เสนาท้าว สุราทงแจก

หลายส่้าก้อย ทั้งซั้วลาบแดง

หลายมอกปิ้ง หมกจี่เต็มภา
ชาวเมืองเขา แต่งแปงปันซิ้น

เสนาน้อย ยายภาปันคู่
สนมหนุ่มน้อย ยายถ้วนซู่คน

สะพู่ย้าย ยอเคื่องภาเหวย
นางงามเลย ลาบแดงดอมท้าว

พระก็เหวยแลงแล้ว คันธีล้างสว่าย

เมื่อนั้น ภูวนาถท้าว เตินตั้งแต่งแค
ทุกแห่งท้าว ไหใหญ่สุรา

เขาก็แยงไหงาม ฮีบไขเพ็งน้้า

แต่นั้น เขาก็ก้าเฮียงตั้ง สุราทุกปาก
ต้านฝ่ายก้้า ผีด้าวด่านดง

ทุกปากก้้า ผีปู่ตานาย
มากิน จงให้คูณภูมี ลูกหลานยาวหมั้น

กินเฮืองฮักด้าว ดงหลวงหิมเวส
กับทั้งผีซอกชั้น เห็วห้วยฮ่อมผา กินท้อน

ตูก็มาคว่าด้าว ดงใหญ่หิมพานต์ นี้แล้ว

สูค่อยคูณราชา อยู่ยืนยาวหมั้น
เขาก็วางกะบวยแล้ว บายก้าถวายบาท

เมื่อนั้น พระก็เหนี่ยวต้อง กะบวยน้้าอ่างค้า

พระบาทเจ้า เสวยชอบเลยวาง
จาเสนา ซู่คนจิงถ้วน

เขาก็วางก้าแล้ว เมามัวชิงปาก
หมู่เสเนตรท้าว เมาเสี้ยงบ่หลอ

เมื่อนั้น พระบาทต้าน จาต่อเสนา
เฮาก็มาสงวนดอม หมู่พึงคณาเนื้อ

เพื่อนก็ ลือหิมพานต์พี้ เฮืองมาปางก่อน