Page 23 - ebook.msu.ac.th
P. 23
๑๒
คัชชนามเห็นว่าไปนานผิดปกติ จึงให้เกวียนร้อยเล่มไปดูเพื่อนและไปหาเจ้าแมลงยักษ์ พอไปถึงที่รู
ก็ร้องเรียกหาไม้ร้อยกอ แต่ไม่ได้ยินเสียงใดตอบกลับมา จึงลงไปที่รูหวังจะได้ขาสัตว์ตัวนั้น ผลก็ปรากฏเช่น
เดียว กันกับสหายรักก่อนหน้านี้
ต่อมาคัชชนามจึงมาที่รูกินายโม้ กระโดดลงรูนั้น แล้วเดินเข้าไปบิดเอาขากินายโม้ออกมาอย่างง่ายดาย
จากนั้นก็ไปนั่งรอสองบ่าวผู้รับใช้ใต้ร่มไทร ไม่นานสองบ่าวรู้สึกตัวฟื้นขึ้น จึงเดินทางกลับมายังที่พักแรมตน
และบอกถึงสาเหตุแห่งการหายตัวไป
คัชชนามให้บ่าวทั้งสอง ไปขอไฟจากย่าหม่อม เมื่อถึงเรือนย่าหม่อมทั้งสองจึงร้องขอไฟ ได้รับการ
ตอบกลับว่า เอาไปเถิดไปก่อกันริ้นเหลือบยุง ทั้งสองได้เข้าไปต่อยเอาถ่านไฟ ปรากฏว่ายักขิณีเอาสุ่มเหล็ก
ครอบขังทั้งสองไว้ แล้วใช้เชือกมัดแขนขาทรมานจนตาย จากนั้นก็น าไปใส่ฮีนไว้
คัชชนามเฝ้ารออยู่ เห็นผิดปกติจึงได้เดินทางเข้าไปยังเรือนยักษ์ ถามหาบ่าวทั้งสองคน ยักษ์ท าทีกล่าว
ว่า ไม่เห็นมีใครมาขอเลย ท้าวจึงขอไฟจากนางเพื่อน าไปใช้ ทันใดสุ่มเหล็กขนาดเขื่องก็ครอบลงมาจากด้านบน
คัชชนามเห็นเช่นนั้นก็กระโดดถีบจนสุ่มนั้นพังทลาย แล้วต่อสู้กับยักขิณีร้าย นางยักษ์สู้ไม่ได้จึงบอกที่ซ่อนบ่าว
ทั้งสอง และมอบไม้เท้าวิเศษ “กกชี้ตาย ปลายชี้เป็น” แล้วบอกวิธีใช้ด้วย จากนั้นคัชชนามจึงใช้กกชี้ไปที่ผี
ยักษ์ ท าให้ยักษ์ตายกลายเป็นภูเขาน้อย และใช้ปลายชี้ไปยังสองบ่าวที่ตายให้ฟื้นคืนชีพในเวลาต่อมา ทั้งสาม
ออกมาจากเรือนผี กลับมาย่างขากินายโม้กินเป็นอาหาร แล้วออกเดินทางกันต่อไป
เมื่อเดินทางรอนแรมป่าเขาอยู่หลายวัน ก็มาถึง “เมืองขวาง” อันเป็นเมืองร้างหามีผู้ใดอาศัยอยู่ไม่
คัชชนามจึงให้บ่าวทั้งสองเข้าส ารวจในพระราชวัง ตนเองจะรออยู่ด้านนอก เมื่อทั้งสองเข้าส ารวจในที่ต่างๆ
ก็เห็นสตรีนางหนึ่งซ่อนตัวใน “อูบผ้าลาย” หรือ “กะอูบเม็งชอน” จึงได้ไต่ถามสิ่งที่เกิดขึ้น นางกล่าวว่า ตน
นั้นเป็นราชธิดาเมืองขวาง เหลือเพียงนางคนเดียวที่รอดชีวิต เพราะหลบอยู่ในที่ซ่อนนี้ เหตุการณ์เกิดขึ้น
เพราะ “งูซวง” ตัวยาวแสนโยชน์ หางมันอยู่บนฟ้า ห้อยหัวลงมาล่าสัตว์ต่าง ๆ ในเมืองจนหมดสิ้น หากรักชีวิต
ขอให้ออกจากป่าแห่งนี้ ทั้งสองจึงบอกว่า มีท้าวคัชชนามเท่านั้นที่จะปราบมันได้และได้กลับออกไปพบท้าวคัช-
ชนามที่รออยู่ด้านนอก แล้วทูลเชิญให้เข้ามาในวัง
เมื่อคัชชนามพบนางจึงถามชื่อและได้ทราบว่า ควันไฟ สามารถล่อให้งูซวงปรากฏตัวได้ จึงสั่งให้บ่าว
ทั้งสองก่อกองไฟเพื่อให้งูซวงออกมา เมื่องูปรากฏร่าง คัชชนามจึงใช้กกไม้เท้าวิเศษชี้ไปที่งูซวง ด้วยอิทธิฤทธิ์
ของไม้เท้าวิเศษ งูซวงตายตกลงจากท้องฟ้าถมทับเมืองขวาง คัชชนามใช้มือผ่าแหวะท้องงู จาก สะดือไปถึง
โคนหาง น ากระดูกต่างๆ ออกมา มีทั้งกระดูกคน ช้าง ม้า วัว ควายและอื่น ๆ มากมาย แยกเป็นกองๆ ไว้
เริ่มตั้งแต่ กระดูกพระราชา พระเทวี เสนา อ ามาตย์ เรื่อยไปจนถึงสัตว์เล็กสัตว์น้อย แล้วใช้ไม้เท้ามงคลชี้ไปยัง
กองกระดูก ทุกผู้ทุกนามจึงกลับตื่นฟื้นคืนชีพดังเดิม แล้วเขาทั้งหลายจึงกลับสู่ที่อาศัยแห่งตน จากนั้นพระราชา
ได้เชิญทั้งสามเข้าสู่พระราชวัง แล้วจัดการมอบเมืองให้คัชชนามปกครอง ถึงแม้คัชชนามจะตอบปฏิเสธแล้วก็
ตาม คัชชนามได้ครองเมืองมาสักระยะหนึ่ง มีความประสงค์จะเดินทางตามหาพ่อต่อ เลยให้ไม้ร้อยกอ
ปกครองเมืองแทนพร้อมอภิเษกนางค ากองให้เป็นมเหสี จากนั้นก็สั่งสอนวิธีการปกครองต่างๆ ให้และออก
เดินทางกับเกวียนร้อยเล่มต่อไป
เดินทางรอนแรมมาเป็นระยะเวลานานพอสมควร ได้พบเมืองร้างอีกเมืองหนึ่งนามว่า “เมืองสรวง”
ทั้งสองเดินเข้าไปในพระราชวัง เห็นปราสาทราชมณเฑียรตระการตา หากแต่สงัดเงียบวังเวงไร้ผู้คนอาศัย
มีเพียงกลองขนาดใหญ่อยู่ในวังแห่งนี้ คัชชนามจึงตีดูสามครั้ง ครั้งที่สามปรากฏมีเสียงหญิงสาวอยู่ภายในส่ง
เสียงออกมา คัชชนามจึงเอาดาบปาดหน้ากลองออก ปรากฏร่างนางที่งดงามออกมา เธอบอกว่าเป็นราชธิดา
เมืองสรวง ชื่อ “นางค าสิงห์” อาศัยในกลองเพื่อหนียักษ์ที่มากินคนสัตว์ต่าง ๆ ในเมืองไปจนหมดสิ้น คัชชนาม
จึงช่วยนางออกจากกลอง ทั้งสามจึงรออยู่ในพระราชวัง ส่วนคัชชนามออกมารอดักยักษ์ที่จะมาหากินในเวลา

