Page 304 - ebook.msu.ac.th

๒๙๓

คือดั่งได้บ่น้้า เมืองฟ้าโสรจสรง หั้นแล้ว

ขอพระปูกอ่อนน้อย เสวยราชแทนเมือง ที่พุ้น

คือดั่งวงศาสาย สืบเดียวเถิงเถ้า
อันที่เมืองหลวงก้้า เขาเงินไกลรลาส ภายพี้

ยังเล่าลือยศเท้า เถิงฟ้าทั่วแดน

ขอสหายราชไท้ เป็นแผ่นค้าเดียว ว่าอั้น
นับแต่แดนชมภู ก็ท่อลือเมืองนั้น

ขอแก่พระสหายเจ้า ดวงเดียวฮักมาก จิงเทอญ
ฮักหมื่นชั้น เสมอพี้เกิ่งกัน

สหายพระคึดอยากได้ ดอมเขตพายสาร
อันที่ภูเงินสูง เกิ่งดาวดิงส์ฟ้า

ไว้แก่บาคานท้าว ปุตตาตนลูก จิงแล้ว

มอบให้แก้ว คองสร้างสืบแทน
พระยังกระสันเจ้า จอมเมืองเอกราช

อันว่า ไกลาสชั้น นครพี้พ่้าไกล

แต่ไกลจ้าปาราชพุ้น คะนิงหากแคนอก
เมืองภูเงินไกล ดั่งดาวดิงส์ฟ้า

สุดปัญญาสหายแท้ ซิไปยามเยี้ยมผ่อ ได้แล้ว
แข็งว่า ยังแอ่วฟ้า เสมอได้ก็จิงเถิง พระแล้ว

อันหนึ่ง พระบาทน้อย ของเจ้าอ่อนสีดา ที่พุ้น
ลูกพระปรานีสอง ซู่วันแวนแม้ง

วันทาไหว้ แสนทีมีมาก จิงแล้ว

เชิญพระฮักอ่อนผู้ แพงล้านอย่าไล ว่าอั้น
๏เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า คะนิงมากเลยจา

พระก็ยินเพิงใจ ซู่อันเลยต้าน

จวบที่ราชาเจ้า ทั้งสามมาฮอด ดีแล้ว
พระก็ แหนให้เป็นแผ่นกว้าง ดูล้้าคอบคุณ ท่านแล้ว

เมื่อจักเอาแก่นแก้ว เมือฮ่วมเฮียงกัน ดังนั้น
จักว่า ให้ปทุมาเป็นปลาย ลือให้เป็นเมียเค้า

เมื่อนั้น สมศรีแก้ว คัชชนามเลยกล่าว
ประนมนอบเจ้าลุ่มฟ้า ทูลไว้บอกความ

จักเอาลูกพระราชเจ้า ให้เป็นแม่เพียงกัน ว่าอั้น