Page 305 - ebook.msu.ac.th

๒๙๔

ปุนเสนหา ท่อกันเสมอหน้า

เมื่อนั้น พันย้าเจ้า พระมารดาต้านกล่าว

ผิว่า มีดั่งนี้ จอมเจ้าให้ฮ่มเพิง แท้เนอ
แม่กล่าวเว้า จักขีนบาปุตตราช

ลูกจักเอาน้องแก้ว เมือสร้างแม่บ่ขีน ลูกเอย

อันนี้ สองหากจื่อชาติได้ เป็นคู่เฮียงฮอย
อินทร์พรหมเทพา ได้ขอดแนนน้าให้

สายแนนข้อง เคียนคอพันผูก
สายมิ่งค้อง สองเจ้าจ่องจูง

เมื่อนั้น ราชาเจ้า คัชชนามซมซื่น
เหมือนดั่งได้ถอดก้าง ทั้งเสี้ยนออกคอ หั้นแล้ว

คือดั่งสองพระเจ้า เอาหยั้งเหยื่อออกจากตา แลนา

แต่นั้น พระก็ลาสองเจ้า เมือโฮงผาสาท
เสด็จล่วงเท้า นางแก้วยอดเมือง

แต่นั้น สุริเยศย้าย พ้นขอบเสียแสง พุ้นเยอ

บุญเฮืองสอง ฮ่วมแลงดูแม้ง
พอดาราแจ้ง พระไขแขแจ้งส่อง พุ้นเยอ

ดีท่อ บุญเฮืองสอง ฮวมแลงดูแม้ง
มองเห็นดาราแจ้ง แสงใสเฮืองส่อง พู้นเยอ

เสียงปี่แก้ว ระบ้าแม้งล่วงเมือง
แต่นั้น สองฮ่วมซ้อน ในอาสน์บรรทม

ไฟเฮืองแสง ส่องเงาเฮืองแจ้ง

ยูท่างสองซมซ้อน เสนหากั้วกิ่น
สนุกเลิศล้้า สองแก้วก่อมเสนห์

สุดที่จุ่มๆแล้ว ซมกิ่นเฮืองฮด

มือเซยทวง ยอดเสนห์เลิงเลื้อย
ฮดกะจวนฟ้ง หัวระทวยหอมหื่น

แก้มก่านแก้ม ซมกั้วกิ่นเสนห์
ดูดั่งฮักเลิศล้้า มีแต่บุญสมร แลนอ

บังอรฮัก กิ่นเสนห์แฝงฝั้น
สองหากเฟืยกวนกั้น กิ้งกอดเซยซม

เหนือเม็งซอน ฮ่วมนอนในห้อง