Page 302 - ebook.msu.ac.th

๒๙๑

ฮามลื่นล้น ก็ดูเศร้าหม่นหมอง

ท้าวก็ฮักเพื่อนพุ้น ตามแต่หัวอก หั้นแล้ว

พระเล่าซังภายเฮียม ส่วนหมองเหมือนฮ้าย
เยียวท่อเคืองอกท้าว ภายลุนคึดยาก

ก็หากลือที่แท้ ภายน้องฮ่วมเฮือน ท่านแล้ว

เยียวท่ออุบาทฮ้าย บังเกิดภายลุน
เก็งท่อคืนเมือหลัง เพื่ออ้าอายหน้า

เพื่อนจักยีหยันหย้อ ทางหลังซี้ง่อน
จักเว้าขวัญอ่อนน้อย อายหน้าเมือลุน นั้นแล้ว

เขาจักหัวขวัญเฮื้ยง ธรณีจตุโลก
เยียวได้ผายแผ่นฟ้า คืนแท้ท่านหยัน บ่ฮู้

ขอแก่ ยุทธะโยคแก้ว กูล่้าเพิงดู หั้นท้อน

บ่กว่าแต่ปัญญาเฮียม หากเห็นหลายชั้น
๏เมื่อนั้น คัชชนามท้าว บาคานเลยกล่าว

ขอแก่ พระยอดแก้ว ค้านั้นอย่าเคือง พี่ท้อน

อวนหากปุนผาบได้ เป็นยิ่งเมืองเฮา
อย่าได้เคืองค้าคึด ดั่งอวนกูต้าน

อันหนึ่ง อ้าคาเจ้า จอมเมืองพระแม่ ภายพุ้น
แม่ก็ถามข่าวเจ้า แพงล้านหมื่นที

ขอเชิญลูกไปเฝ้าท้าว สนิทฮ่วมเฮียงกัน ว่าอั้น
เหมือนดั่งอุทรเดียว แห่งศรีสองเจ้า

ขอลูกน้าไปแท้ อย่าคะนิงสันอื่น จิงเทอญ

ให้ค่อยฮัก พระแม่เจ้าติ่วซ้อย แพงล้านเกิ่งใจ ว่าดาย
เจ้าพี่อย่าขัดถ้อย จาขีนสันอื่น จิงท้อน

ขอแก่น้อง ใจแจ้งค่อยฟัง พี่ท้อน

ค้อมว่า ท้าวกล่าวแล้ว นางกล่าวจาความ
จอมหัวเอย อ้ายปรานีน้อง

ตามที่ทันย้าเจ้า จอมหัวพ่อแม่ จิงแล้ว
พระหากไว้แก่ท้าว ตนน้องบ่ขีน หั้นแล้ว

แต่นั้น นางก็ลงฮ่อมแล้ว ดูค่องค้าคะนิง
ท้าวก็ยินดีสุด ขนาดใจจงเจ้า

บาจิ่งเมือทูลท้าว เสตาพญาพ่อ