Page 300 - ebook.msu.ac.th

๒๘๙

บ่มีนานแท้ ทวงกระสันแปวแปบ

พี่ก็นอนทอดเนื้อ เนาแล้งเมื่อแลง

คึดแสบฮ้อน กระสันอ่อนปทุมา น้องเอย
พี่ฮักน้องแพงกัน ต่างแลงนอนแล้ง

โทมะนังกั้น กอยกะหายเหลืองหล่า

พี่ได้ละขาดน้อง เดินแล้งเมื่อแลง
เผือบ่เห็นยอดแก้ว ตนต่างแดนไกล

วางแลงงาย เข้าบ่กินกอยเว้น
เหลือที่คึดฮุ่งกั้น ไกลอ่อนนอนพอย แลเด

มีแต่กอยใจคึด ฮอดนางแพงน้อย
พี่คะนิงเถิงน้อง วันคืนฮอดฮุ่ง

ใจก็เฮฮ่อนให้ แดดิ้นปวดขมอง นั้นแล้ว

๏โอนอ พี่หากเหลือเที่ยวดั้น คืนคอบองค์กษัตริย์
ก็จิ่งเห็นนงแพง สว่างคืนค้าฮ้อน

สองกษัตริย์ต้าน ทวนคดีอ้อยอิ่น

สองอ่อนเว้า ค้าเกี้ยงอิ่นออย
ท้าวก็ฮักอิ่นอ้อย อุ้มอ่อนเมือสถาน

ฮมย์เพิงแพง นั่งเฮียงเผือฝั้น
นางก็ผายค้าต้าน จาออนองค์พี่

พระพี่ เห็นเจ้าติ่วส้อย ภายพุ้นจิ่งคืน นั้นลือ
เมื่อนั้น ท้าวตอบต้าน จาอ่อนปทุมา

อันว่า สามบุญเฮือง ขอดแนนในฟ้า

พี่ก็น้าฮอยเจ้า ปิตาตนพ่อ
มาฮอดผู่แก่นไท้ นางแก้วกอดบา

ก็บ่สุดบ่อนยั้ง ข้อยพ่อเล็งโญ

พี่ก็เดินน้าหา จวบสองเขือเจ้า
มีในห้อง จ้าปานครราช ภายพุ้น

ยักข์เล่ากินแจ่มเจ้า สหายแก้วแห่งนาง หั้นแล้ว
ดีท่อบุญมากแท้ บุญเก่ายังหลาย

พี่จิ่งแทงผีโขน มอดตายชีวังเมี้ยน
ปิตาไท้ จอมเมืองยอมอบ

พี่จิ่งเอาแก่นแก้ว มาฮ่วมเฮียงหมอน