Page 309 - ebook.msu.ac.th

๒๙๘

สองอ่อนย้าย คีงค้อมก่อนพล

แต่นั้น พระบาทเจ้า เสตะราชทั้งบัพพา

พระก็ยวงพลหลัง แห่น้าสองเจ้า
ยนต์ๆเหลื้อม บินบนอากาศ

ยังเล่าบินล่วงพื้น ทะยานย้ายมืดมัว

ยาบๆเหลื้อม แสงส่องอาภรณ์ พุ้นเยอ
นูเนือผิว ผ่องค้าแกมแก้ว

คือคู่หงส์ค้าฟ้อน เฟือนบินอากาศ
ยาบๆผ้าย ผายฟ้าเจือดไป

ซวดๆก้อง ดอยใหญ่หิมพานต์ พุ้นเยอ
เหมือนดั่งลมกวนไกว เบิกโพยมเหนือฟ้า

ดูนานได้ สามคืนคาวเค่ง

ดีท่อเสียงเสพเท้า ทะลังฟ้าหง่วนหงวย นั้นแล้ว

คัชชนามฮอดเมืองจ าปา

๏เมื่อนั้น พลหลวงเท้า กายเขตหิมพานต์ พุ้นเยอ
ในเวหา ล่วงบนเหนือฟ้า

กินนรีน้อง กินนอนเคียงคู่
สนแส่วผ้าย เหนือฟ้าดั่งดาว เจ้าเอย

ก็จิ่งเถิงสถานห้อง จ้าปาเมืองใหญ่
เสด็จด่วนเท้า ดอยกว้างฮูปสิงห์

ดีท่อยับๆเหลื้อม แสงส่องกินนรี พุ้นเยอ

เขาก็ไปกางหาง คั่งบนดาพื้น
เสียงพิณก้อง เวหาอากาศ พุ้นเยอ

เสียงเสพท้าว พิณต้องต่อยตี

บางพ่องยินสอดพื้น ทะลังเมฆวาโย
ชาวนครจ้าปา ตื่นฮนเฮท้วง

เขาก็เมือทูลไหว้ ทันย้าพระราช
บัดนี้ ลูกพระเจ้าติ่วซ้อย บาท้าวด่วนมา พระเอย

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ตนพ่อยินดี
พระก็เตินเสนา ซู่คนไปต้อน

เขาก็ยินดีแท้ สาธุการซมซื่น