Page 310 - ebook.msu.ac.th

๒๙๙

แต่นั้น แสนส่้าท้าว ไปต้อนซู่คน

เขาก็เตินส่้าเซื้อ เอาสาดไปปู

ขุนหินทั้งขุนยศ แต่งปุนแปงไว้
อันว่า นรินทร์ผู้ พลนครพรหมโลก

สองแก่นไท้ ปุนไว้อาสนา

บ่ให้มีโสกฮ้อน สักสิ่งพอเพียง
ขุนเจียมพรมงาม แขบมาปูไว้

ยายยังห้อง สถานเพียงพื้นแผ่น
พรมสาดเลี้ยน เลียนตั้งแต่งดี

แต่นั้น ซะแลบเนื้อ บาบ่าวขุนจิต
ทั้งขุนจันทร์ แต่งขันธ์สลาตั้ง

ริจนาตั้ง ขันธ์เสวยทั้งสี่

ค้าบ่เศร้า ผิวแจ้งแจบงาม
ขุนยังไว้ ภาเหวยปุนแต่ง

โดยอาชญ์เจ้าแผ่นฟ้า เห็นแล้วค่องตา

เฮืองเฮื่อเท้า ทุกแห่งหอปาง
ไว้แก่พิมกด สิ่งของในห้อง

ในสถานทองกว้าง หอปางผาสาท
ชาวลุ่มฟ้า ดาเสี่ยงแต่งดี แท้แล้ว

๏เมื่อนั้น สะอาดเนื้อ ขุนใหญ่กงพะลี
ทั้งอิศวร หลั่งลงตามเจ้า

ทั้งอี่สูรย์เจ้า ทองสูรย์เพ็ชล่วง

ดีท่อหาญล่วงฟ้า มันฟ้าวเล่าเติน
เขาก็ไปวางตั้ง กางท่งมโนฮมย์

เตินอาณา บอกผีจอมเจ้า

เขาก็ฮมๆฟ้าว ดาพลแหนแห่
แต่นั้น เจ้าผ่านฟ้า บินเข้าเขตเมือง

พลแห่เท้า มัวมืดกางหาว
แสงตาวัน บ่เฮืองมัวเศร้า

ทันที่กางหาวเหลื้อม แสงค้ามณีโชติ
เฮืองเฮื่อเท้า ควงฟ้าส่องใส

งามซวดล้้า แก้วแก่นกินนรี