Page 311 - ebook.msu.ac.th

๓๐๐

สีไวนาง ออกไปปุนเยี้ยม

เขือก็เห็นกินนรีเหล้น กินนรอนฟ้อนแอ่น มาแล้ว

มาบๆเหลื้อม แสงแก้วก่อมค้า
เมื่อนั้น นางนาถน้อย ต้านตอบจากัน

อันนั้น ราชาน้ากินนรี ฮอดเมืองเฮาแท้

ยูท่างสามศรีแก้ว กวนกันปุนเบิ่ง
เวิ่นๆขว้ามย่านฟ้า มาพู้นมากมูล

เวิ่นๆขว้ามย่านฟ้า เถิงท่งมโนฮมย์
เขาก็ไหลกันนอง มาสี่แสนเหนือพื้น

ฮมย์ๆเต้น ปางค้าแสวงจอด
ตนพระผู้แก่นไท้ สองเจ้าด่วนลง

เมื่อนั้น เจ้ายอดฟ้า เสตะราชบัพพาวัณ

ทะยานลงน้า ลูกตนมียั้ง
เถิงชานชั้น หอปางผาสาท

จิ่งถอดปีกแก้ว มวลพร้อมพ่้าหาง

แต่นั้น ชาวยอดฟ้า ม้วนจีบดูดี
ภูมีพระ ล่วงทางเมือห้อง

เมื่อนั้น บาศรีน้อย พิมสารทูลเกศ
บอกพระผู่แก่นไท้ เนาห้องอาสนา

มันก็ทูลเกศก้ม ขันสลาถวายบาท
จัดแจ่งฝูงส่้าเซื้อ ภาเข้าแต่งเฮียง

แต่นั้น ขุนเยียฟ้า ยอมาถวายบาท

ผู่แก่นเจ้า เสวยแล้วทั่วเถิง
โยเธศท้าว พระบาทผาเงิน

เขาก็เอากันกิน ซู่คนดาถ้วน

ดีท่อเสินๆย้าย กินนรีตกท่ง
เขาฮีบมวลหลั่งเข้า มาพร้อมซู่คน

คับคั่งเท้า เต็มท่งมโนฮมย์ แลนา
สนๆชาวกินนรี แยกกันเป็นถ้อง นั้นแล้ว

๏เมื่อนั้น พากันสนๆเต้น แสวงบาเมืองลุ่ม
เขาก็เมือเฝ้าเจ้า ทันห้องแห่งหอ

ขุนก็ก้มขาบไหว้ ทูลราชเล็งโญ