Page 324 - ebook.msu.ac.th

๓๑๓

สองเมืองท้าไมตรี ขอดกันการซู้

หลิงเห็นแสงเฮืองแจ้ง ดาวพระกายใสส่อง
แต่นั้น ผู่แก่นไท้ เสวยแล้วเล่านอน
๏ฟังยินลมพัดต้อง แกมกิ่งโพธิ์ไฮ พุ้นเยอ

พระก็คอนๆหลับ ชั่วยามในผ้า
เหลียวเบิ่งจันทรังแจ้ง ใสงามซ้อยโซติ
ลมล่วงผายแผ่นฟ้า ยามค้อยฮุ่งจวน
แต่นั้น พระก็สรงโสรจน้้า เสวยโภชภางาย
ดูที่จวนใจจัก ป่าวพลลงตั้ง

เขาก็ยายยังไว้ จอมบุญแหนแห่
โยเธศท้าว ลงตั้งชู่ขุน
แต่นั้น พระบาทเจ้า พญาใหญ่ก้ามะทา

เถิงยามดีเสด็จ ด่วนไปปุนตั้ง
กับทั้งอ้าคาแก้ว พระนางเมืองจอมแม่
เสด็จด่วนผ้าย ดอมท้าวแท่นทอง
แต่นั้น คื่นๆก้อง กลองเสพสะบัดไชย์ พุ้นเยอ

ฟังเสียงชาวจ้าปา เสพกลองทั้งค้อง
พระก็เตินเขาห้าง มหาไชย์จตุโลก
ถวายแก่เสตะราชท้าว ทันห้างแห่งหอ
แต่นั้น เขาก็ห้างช้างแก้ว จตุโลกมหาไชย์

ก็จิ่งน้าไปถวาย แก่พญาเสตะเจ้า
เหนือหลังช้าง พวงค้าผาสาท
คาดแหย่งช้าง งามย้อยหยาดแสง
ไปฮับผู่แก่นไท้ นางนาถจอมพญา

แต่นั้น พระบาทเจ้า พญาใหญ่คัชชนาม
พระก็เตินสองนาง ด่วนไปปุนตั้ง
แต่นั้น สองศรีแก้ว นางงามเสด็จด่วน

ฮอดพระเจ้าติ่วซ้อย เสด็จยั้งที่สะหนา
แต่นั้น พระเสด็จด่วนเท้า สารใหญ่เหมะวดี
เสด็จหลังพายสาร ฮอดเวียงวังแก้ว
ฮอดที่ปางทองกว้าง พญาหลวงผาสาท
ทะเสด็จล่วงเท้า เต็มท่งมโนฮมย์

ราชาทงพายสาร แทบเกยเสียงช้าง
๏เมื่อนั้น พรหมกษัตรีแก้ว ปทุมาเสด็จด่วน ไปแล้ว
สะอาดพระเจ้าแก่นผู้ คีงค้อมแทบเกย

แต่นั้น ท้าวกอดอุ้ม นางนั่งเทิงตัก
มือเซยบาย กอดคอเอียงซ้อน